[intro organs] Περπατώ στην πόλη σαν κυνηγημένος από τις εικόνες που αντικρίζω μέσα στο μυαλό μου είναι κυκεώνες και αφορισμοί που με κάνουνε να βρίζω. [organs] Η πλατεία μένει σκόρπια από παιχνίδια τα παιδιά δεν παίζουν πια μόνο η ανάμνηση μεταμορφωμένη σε άδειες πλατείες από μια εποχή παλιά [organs] [ρεφρέν] Πως να ξετυλίξω τ’ άρωμα σου αφού λείπεις και είσαι μακριά μόνο το δεντράκι στην πλατεία έμεινε ως ανάμνηση απ’ τα γλυκά σου τα φιλιά [organs] Κλαίω και φοβάμαι πως μόνος θα χαθώ μέσα σ’ αναμνήσεις σε ένα κόσμο παγερό το βλέμμα σου κοιτάζω όλο ενοχήηη... είναι που σου μοιάζω σε σώμα και ψυχή Δε θα σε ξαναδώωωω…Δε θα σε ξαναδώωωω [organs] [ρεφρέν] Πως να ξετυλίξω τ’ άρωμα σου αφού λείπεις και είσαι μακριά μόνο το δεντράκι στην πλατεία έμεινε ως ανάμνηση απ’ τα γλυκά σου τα φιλιά [organs] [finale] Περπατώ στην πόλη σαν κυνηγημένος από τις εικόνες που αντικρίζω μέσα στο μυαλό μου είναι κυκεώνες και αφορισμοί που με κάνουνε να βρίζω. [organs]
