Duruşun sönmüş bir şehir. Sesin kırık bir cam, bu akşam. Duruşun sönmüş bir şehir, Sesin kırık bir cam, bu akşam. Derinden kanar bazı yaralar, Ama bakışın ele verir karanlığını. Bırak yükünü kapıda, gir içeri, Dinlensin yorgun adımların. Gölgeni bana bırak bu gece, İster anlat dinleyeyim, ister beraber susalım. Gece açığa çıkarır saklı yaraları, Ben buradayım sabaha kadar. Bırak karanlığını bu gece, İster anlat dinleyeyim, ister beraber susalım. Varsın dağılsın ne varsa topladığın, Bırak, taşlar yerinden oynasın. Biri gelir, kalbine usulca dokunur, Biri gelir, insanı sarsar kökünden, İnsan dediğin zaten... Kırıla kırıla öğrenir ayakta kalmayı. Bırak yükünü kapıda, gir içeri, Dinlensin yorgun adımların. Gölgeni bana bırak bu gece, İster anlat dinleyeyim, ister beraber susalım. Gece açığa çıkarır saklı yaraları, Ben buradayım sabaha kadar. Bırak karanlığını bu gece, İster anlat dinleyeyim, ister beraber susalım. Hiçbir fırtına sonsuza dek sürmez, Her rüzgar bir şey alır, götürür senden. Ama gökyüzünde sesler dinmez, Yerine umut fısıldar derinden. Unutma, en koyu karanlık... Güneşin doğmaya en yakın olduğu andır. Gece açığa çıkarır saklı yaraları, Ben buradayım sabaha kadar. Bırak karanlığını bu gece, İster anlat dinleyeyim, ister beraber susalım. Ben buradayım sabaha kadar... Gölgeni bana bırak bu gece... İster anlat dinleyeyim... İster beraber susalım...
