TRZY GŁOSY PRZY TWOIM ŁÓŻKU

[GŁOS I – sopran] Pamiętasz ludzi, których łamałeś? [GŁOS II – mezzosopran] On nie pamięta. Było ich zbyt wielu. [GŁOS III – alt] Pole pamięta skutki. [Wszystkie – cicho] A teraz nadchodzi noc. [GŁOS I] Jeszcze masz pokój. Jeszcze masz łóżko. Jeszcze zegarek pokazuje czas. [GŁOS II] Ale palce są chłodne. A oddech coraz krótszy. [GŁOS III] I pierwszy mur właśnie spadł. [Refren – trio] Tańcz, zegarze, trzy na cztery, jeszcze obrót, jeszcze raz. Wielki walc ostatniej nocy już zaczyna mierzyć czas. Raz — odpada twoja siła. Dwa — odpada ziemski tron. Trzy — zostajesz tylko sobą. Powiedz teraz: kim jest on? [GŁOS I] Miałeś ludzi na wezwanie. [GŁOS II] Dziś nie słucha nawet dłoń. [GŁOS III] Miałeś tysiąc argumentów. [GŁOS I] Dziś nie słucha nawet skroń. [GŁOS II] Powiedz sercu: „nie odchodź”. [GŁOS III] Powiedz płucom: „jeszcze graj”. [Wszystkie] Nie ma urzędu nad materią. Nie ma rozkazu: „życie, trwaj!” [Instrumental Waltz Break] [GŁOS III – ciemno] A teraz zdejmiemy cię warstwa po warstwie. Nie my. Samo umieranie. [GŁOS I] Najpierw tytuł. [GŁOS II] Potem urząd. [GŁOS III] Potem pieniądz. [GŁOS I] Potem twarz. [GŁOS II] Potem ciało. [Wszystkie – szept] I co zostało? [Refren II – szybszy] Tańcz, zegarze, trzy na cztery, wiedeński walc przez ciemny próg. Nie ma straży przy tej bramie. Nie ma kata. Nie ma sług. Tylko kierunek twego wnętrza, który ćwiczyłeś tyle lat. Czy prowadzi cię do życia, czy od życia coraz dalej? [GŁOS I] Wraca człowiek, którego skrzywdziłeś. [GŁOS II] Wraca kobieta, która przez ciebie płakała. [GŁOS III] Wraca dziecko, które nie rozumiało, dlaczego dorośli potrafią być tak okrutni. [GŁOS I] Nie stoją z mieczami. [GŁOS II] Nie chcą twojego bólu. [GŁOS III] Po prostu istnieją w pamięci tego, co zrobiłeś. [Wszystkie – wielki refren] Bo każda krzywda ma echo! Każde dobro także je ma! Każdy człowiek, którego dotkniesz, niesie dalej cząstkę dnia. Jeśli dawałeś noc — noc rośnie. Jeśli światło — rośnie świt. Nie ma neutralnego życia. Każdy oddech wybiera byt. [GŁOS II – spokojnie] I jeszcze możesz zawrócić. [GŁOS I] Jeśli jeszcze oddychasz. [GŁOS III] Jeśli jeszcze możesz powiedzieć: „Nie zrobię tego.” „Nie skrzywdzę.” „Nie wykonam.” „Pomogę.” [Finale – trio + pełny chór] My tańczymy po stronie życia! Nie dlatego, że nie znamy łez. My tańczymy, bo znamy ciemność i dlatego wiemy, czym światło jest. Nie zgasicie naszego światła. Nie uciszycie naszych dusz. Choćby noc ubrała koronę — świt zatańczy jeszcze raz.