Sensizlik meğer biraz sessizmiş, Sessizlikteki o korkunç huzurmuşsun sen, öldüren. Gülümsemekmiş sen yetmezliği, Açlıktan ölmeden hemen önce bir savaş çocuğunun yüzüne yakışan. Senden geçmekmiş, Kendinden sayınca, karşılıklı.. Sensiz şiirlere sarılmış kalemler, Düşün ne kadar soğuk gelir olmuş kafiyeler. Nasıl bir lanetse bu zaman, Bir aşkın üzerinden geçivermesin, Hiç silinmeyen izlere sahip kocaman bir yol tarih öncesinden, Gelip gelip değerli kazılarda deşilir olmuş ruhun turistik bölgeleri, Birkaç levha dikmişler adına bilgi denilen.. Sensizliğin kendisi şiirmiş de Ben bu denli şair olduğunu görememişim zaten, Seni ezbere çekiyorum artık mütemadiyen.
