Tussen jou & mij ❤️‍🩹

Tussen jou en mij. Gesproken... en gezwegen. Is er geen verschil. Want in jou kom ik mij tegen. Waar je lacht — en waar je fronst. Als recht ten ogen staat, of boos wegkijkt... en bonst. Ik zie je, en jij kent mij. Andersom weten wij het. Allebei. Equally even. For ever more. Als ik je vertel dat ik ooit hulpverlener was... zou je me geloven? Dat ik bergen voor je verzette, uit pure hartzaak — en jou dan zag als gelijke, zelfs als je je gedroeg als koning, klant... of crimineel. Ik schreef er zelf boeken over. Verhalen. Eindeloos veel. Tussen jou en mij. Gesproken en gezwegen. Is er geen verschil. Want in jou kom ik mij tegen. Waar je lacht en waar je fronst. Als recht ten ogen staat of boos wegkijkt en bonst. Ik zie je en jij kent mij. Andersom weten wij het. Allebei. Equally even. For ever more. Zou je geloven dat ik hoop-verlener was... en je tussen regels door alles deelde. Van leven, leed, de ervaring die je — net als ik — opdeed in gegeven waar we goed voor elkaar wilden zijn. Een beetje kennis dan, ik dan vanuit mijn God, zo trouw. Elke zorgmijder en ik — ik hield van jou. Tussen jou en mij... Gesproken en gezwegen... Is er geen verschil — want in jou kom ik mij tegen. Ik zie je en jij kent mij. Andersom weten wij het. Allebei. Equally even. For ever more. Zou je geloven dat taal mijn ding is, zelfs nu ik geen hulp meer verlenen kan — omdat mijn hoop, de ervaring... opnieuw. Weer de kennis, als vriend dit keer. Maar kundigheid verdwenen en dakloos... alles wat jij was, en vermeed — vermijd ik nu, en meer. Maar ik ben geschiedenis. Dit keer.