แม่กกสะอื้น

[Verse 1] เมื่อก่อนนี้น้ำใสไหลเย็น เด็กน้อยหัวเราะเล่น ล่องแพอย่างสุขใจ ตอนนี้น้ำขุ่นคลั่กไร้ค่า อาบก็ไม่ได้ ใช้ก็ไม่ได้ หาปลาก็ไม่มี [Chorus] โอ้…แม่น้ำกก น้ำเอ๋ยน้ำกก หากถามเธอว่าเป็นอย่างไร ใครเล่าเจ็บใจเท่าชาวบ้านนี้ บ้านเราเคยพึ่งพา แต่วันนี้กลับร้างไร้ [Verse 2] เขาบอกว่ามาจากเขาแร่ บาดแผลที่ไม่มีใครเยียวยา ท่องเที่ยวก็หายไปตามสายตา ช้างยังต้องเรียงคิวดื่มน้ำเดียวกัน [Verse 3] โอ้…แม่น้ำกก น้ำเอ๋ยน้ำกก ทำอย่างไรจะกลับมาได้ คนเฒ่าคนแก่ก็บ่นเสียงเศร้า “คงไม่เหมือนเดิมแล้วมั้ง อยู่กันไปตามยถากรรม” [Outro] แต่ใจยังไม่สิ้นหวัง ขอเพียงใครสักคนช่วยเหลือกัน อย่าให้แม่น้ำกกต้องตายไป ขอให้วันหนึ่ง น้ำใสจะกลับมาเหมือนเดิม