Vandaag is weer voorbij 🫠

Vandaag is weer voorbij En gisteren weer doorleven Morgen het cadeautje Waarin ik hoop dat ik nog zal leven de wereld is zo koud. En ik sta ernaar te kijken. Ik voel me moe, er is gedoe dat zacht is uitgedrukt van Gaza tot elk mijn grens te buiten. Jij en drie vingers op mij. Slapen. Staten. Exploderen straten. Morgen weer nieuws zonder journaal en die doden allemaal. Maar ik ga maar door, want er is genoeg waarvoor. Maar zo dichterlijk te vrezen want mijn pen lekt de akkoorden door het nog laatste restje LEV van mijn hart. Veerkracht heeft die ander daar die minder had. Vandaag is weer voorbij En gisteren weer doorleven Morgen het cadeautje Waarin ik hoop dat ik nog zal leven de wereld is zo koud. En ik sta ernaar te kijken. Ik heb steunpilaren, zoals mensen dat wensen, moslims mijn maten, dragen me zelfs door theo die loog en criminelen of ex gedetineerd, dakloos en junk. Zo verkeerd begrepen. En God, alla voor U er zijn zelfs christenen die nog met me praten. En ik geef psycho-educatie tot ver buiten grenzen, waar ik woon. Ooit was reflectie en leren gewoon maar naast oorlog is alles generationeel. Tis me teveel. Maar... Vandaag is weer voorbij En gisteren weer doorleven Morgen het cadeautje Waarin ik hoop dat ik nog zal leven de wereld is zo koud. En ik sta ernaar te kijken. Serieus denk ik utopie of gek te wezen en men heeft alles al over ons gesmeerd. Helaas geen arts die het hebben kon zonder tranen protocol of verloren zelf verborgen agenda hier in wezen. Kaders oplossen de problemen en omgekeerd zijn we terug bij migranten en immi alle kanten der Polen verscholen en jeugdzorg, laat mn trauma daar niet wezen of komen bij mn start... Over hoe mijn brein belastbaar en defect kan mijn hersenen niet meer zijn. En nu 40. Dakloos. Ik hang aan iets. Zo dichtbij kwam het ineen. Dwars door geloof nog heen. Vandaag is weer voorbij En gisteren weer doorleven Morgen het cadeautje Waarin ik hoop dat ik nog zal leven de wereld is zo koud. En ik sta ernaar te kijken. Ieder zijn kruis - Job en Jobina - en tijd is tijding en der karma of gebed, genade en vergeven. want ik kijk mee. Alleen en maatschappelijk geheel. Erbuiten. lach. huil. bid. werk en wonder wat bijzonder dat ik zo diep kon zinken. en het lied van bestaansrecht mocht klinken. Dwars buiten zinnen. Vandaag is weer voorbij En gisteren weer doorleven Morgen het cadeautje. Goed of slecht. Gegeven. Ja vol vragen. Dat is de mens in wij. En ik wacht. Naar wie kijk jij?