(intro) (Zwrotka 1) Na ROD Wygon sypie gęsty puch, W białym uśpieniu zamarł każdy ruch. Ścieżki pod śniegiem całkiem już zniknęły, Mroźne podmuchy wierzby wygięły. Lecz w oknie blask, co mrok rozprasza, Mój mały azyl w swe progi zaprasza. (Refren) Zima mroźna, zima biała, Wszystkie działki oszroniła. Lecz w mym domku ciepła siła, W piecu ogień się rozpala. Choć na dworze szczypie mróz, w sercu wiosna kwitnie już. (solo) (Zwrotka 2) Mój biały domek, pośród zasp stoi, Zimy i chłodu wcale się nie boi. W kaflowym piecu polana trzaskają, Ciepłe promienie ściany otulają. Herbata paruje, w kominie coś gra, Zimowy wieczór powoli tu trwa. (Refren) Zima mroźna, zima biała, Wszystkie działki oszroniła. Lecz w mym domku ciepła siła, W piecu ogień się rozpala. Choć na dworze szczypie mróz, w sercu wiosna kwitnie już. (solo) (Zwrotka 3) A tam na strychu, pod samym dachem, Mieszka przyjaciel z miękkim futrem i strachem. Codziennie z miską przez zaspy wędruję, Bo głodny kotek już na mnie oczekuje. Zje swą porcję, mruknie mi skrycie, Tak na Wygonie płynie nam życie. (Refren) Zima mroźna, zima biała, Wszystkie działki oszroniła. Lecz w mym domku ciepła siła, W piecu ogień się rozpala. Choć na dworze szczypie mróz, w sercu wiosna kwitnie już. (out (solo) (Refren) Zima mroźna, zima biała, Wszystkie działki oszroniła. Lecz w mym domku ciepła siła, W piecu ogień się rozpala. Choć na dworze szczypie mróz, w sercu wiosna kwitnie już. (outtro)
