Yurir, yurir húni aicë Arassenna – olvarassi Imi hendi urya nárë, Aica, mérala ná ta. Harë sírë, quanta neno, Írë lirir vanyë aiwi, I lillassëa tauressë Calim’ laurië alcar. Quanta wilya altarómo, Yurir hravani cauressë: Romba, anna Oromello, Lamya sí olassiessë! Eldar neldë or roccontar, Farari i tárë neldë: Atta haryar lanni carni – Míri ríentassen nar Yontë wendë: morna findë, Helma senya – lossë fána. Or i rocco taura norta, I collarya silmë ná. Háno manen mapa quinga, Lio tunga sí ve nandë, Pilin ve menessë fion Wilë lintië na hravan. Quanta wilya altarómo, Yurir hravani cauressë: Romba, anna Oromello, Lamya sí olassiessë! Lala ómanen i láma, Quetë elda mi alassë: «Sí men meryalë tauressë, Pan i roimë mára ná! Quanta wilya altarómo, Yurir hravani cauressë: Romba, anna Oromello, Lamya sí olassiessë! ОХОТА (художественный перевод) Мчатся, мчатся псы лихие За оленем ветверогим, В их очах пылает пламя, Ярый, алчущий огонь. У реки, текущей быстро, Птичья песня льется дивно. Меж деревьев многолистных Злата падают лучи. Громким эхом воздух полон, Звери в страхе разбежались: Рог, что Оромэ подарен, Средь густой листвы трубит. Трое всадников эльфийских, Три охотника высоких: Двое в алом одеянье – Камни на венцах горят; С ними – дева: локон черный, Ее кожа белоснежна. На коне могучем скачет, Плащ расшитый – серебро. Лук сжимает брат отважно, Тетива звенит струною, И стрела, как сокол в небе, Устремляется к добыче. Заливаясь звонким смехом, Эльф счастливый восклицает: «Здесь, в лесу мы пир устроим, Ведь охота удалась!»