(INTRO — głęboki oddech wiary): Jedna noc potrafi zmienić świat. Jedna decyzja może uratować Boga w człowieczym dziecku… (ZWROTKA I — odrzuceni): Szli od drzwi do drzwi z prośbą prostą jak pragnienie — miejsce, by przetrwać noc. Ludzie mówili: „nie teraz”, „nie tu”, „idźcie dalej”… a Miłość stała w zimnie. Nierozpoznana… prawie zapomniana. (REFREN — epicki i mocny): Bracia z Betlejem — to ci, co otwierają drzwi, nawet gdy świat mówi: zamknij serce. Bracia z Betlejem — to ci, co widzą Boga w każdym, kto prosi o chleb i dach. (Chór): Emmanuel! Emmanuel! W każdym człowieku rodzi się Bóg. W każdym nas jest istota jego. (ZWROTKA II — człowiek, który powiedział „tak”): Szopa… nie wielki pałac, ale jedyne miejsce wolne od odmowy. Właściciel nie pytał o rodowód — zaufał łzom zmęczenia w ich oczach. I tam, gdzie ludzie nie spodziewali się niczego, przyszło WSZYSTKO… Światło urodzone w ubóstwie. (REFREN 2 — szerzej, z chórem): Bracia z Betlejem — to ci, co współczują, gdy inni się odwracają. Bracia z Betlejem — to ci, którzy wierzą w moc serca większą niż strach. (Chór): Gloria! Gloria! Godność każdej duszy! Istnieje w nas! (MOST — obietnica człowieka): Gdy jutro ktoś zapuka do Twoich drzwi z historią, której jeszcze nie znasz… Czy powiesz: „wejdź”? Czy staniesz się bratem? (ZWROTKA III — przesłanie na każdy czas): Każda noc na ziemi może być tamtą jedyną nocą. A każdy z nas może być tym, który przyjmuje Boga w drugim człowieku. Dziś Betlejem jest wszędzie. Tam, gdzie miłość rozpoznaje Miłość. (REFREN FINAŁOWY — triumf dobra): Bracia z Betlejem — rodzą pokój, który może ocalić świat! Bracia z Betlejem — otwarte serca są najprawdziwszą świątynią Boga! (Chór): Emmanuel! Emmanuel! Człowiek jest domem Boga! Człowiek jest światłem bożym! (CODA — ostatnie pytanie do sumienia): Czy dziś…otworzysz? Czy dziś….pozwolisz? Czy dziś…wyjdziesz?
