
Jij kwam binnen bij mij als een storm. Alles op zijn kop gezet. Mijn wereld veranderde van vorm. Elke stap met jou, klonk als in een duet. Missen is een pijn die brandt. Eenzaamheid knaagt aan mijn ziel. Zonder jou ben ik in niemandsland. Doordat ik ooit voor jouw liefde viel. Jouw voetstappen, in mijn hart bewaard. Elke traan die ik verbergen wil. Jij hebt mijn hart steeds verder verzwaard. Nu voelt het zo koud, nu voelt het zo kil. Ik hoorde je voetstappen in de regen. Elke druppel zei mij iets meer. Jij was nooit bang om weg te zweven. Maar je liet een stilte achter hier. Jouw voetstappen in mijn hart. Je bent nooit echt weggegaan. In de schaduw kijk ik naar wat was. Het pad waar je toen hebt gestaan. Foto’s aan de muur, herinnering. Elke dag waren we samen. Nu praten we zonder woorden met elkaar. Over dromen die we in ons hart bewaarden. Jouw voetstappen in mijn hart. Je bent nooit echt weggegaan. In de schaduw kijk ik naar wat was. Het pad waar je toen hebt gestaan. Elke ochtend hoor ik het weer. Een echo van jouw stem in de lucht. In de nacht zie ik jou, keer op keer. Bij deze gedachten, slaak ik een diepe zucht. Ik volg nog steeds die oude paden. Waar jij ooit, je gedachten liet gaan. En in alle herfstige bladeren. Zie ik jouw verhaal weer ontstaan. Jouw voetstappen in mijn hart. Je bent nooit echt weggegaan. In de schaduw kijk ik naar wat was. Het pad waar je toen hebt gestaan. © Artanne - 2025

