Spreken, laat mij spreken, laat mij praten over woorden. Spreken die woorden die praten over de tong en het verhaal en het communiceren van ons allemaal. Ik weet van het leven ik weet van het bestaan ik weet hoe het is geschreven want ik ben eruit ontstaan. Ik weet van het woord en hoe het is gekomen. Ik weet zelfs van geboorte en hoe het ging in dromen en hoe de woorden van de liefde ergens werden tot mijn zaad, het leven dat ik leef en het woord dat ik praat. Spreken, laat mij spreken, laat mij eindeloos babbelen en praten over taal want wij zijn het allemaal en het is het woord dat ik praat waardoor jij en ik jij en ik en hopelijk de wereld het echt verstaat. Want ben jij niet als mij, verwoorden uit stof en je pa en je ma die je dan weer najaagt je hele leven en spreekt wat zij hebben gegeven of het ontmanteld in gedachten doordat je het naar de wereld uit. Weet dan zeer zeker wel en zeker weten dat de woorden die je spreekt uit je diepste binnenste spuit. Als levend water uit de mijne, gewoon door mijn God. Spreken, laat mij spreken, gewoon hoe ik ontstond vanuit het niets zo werd geboren zeer zeker en gewond, maar daar sprak Hij en sprak mij vrij en al praat ik veel en veel te vaak. Het is raak. Simpel durf ik dan te zeggen dat ik de plank wel vaker mis, mis en mis en misgegaan al veel te lang maar daardoor was ik bang want ik geloofde de gedachte. Spreken laat mij spreken omdat jij en ik moeten weten dat onze tong een klein gewaad naar de wereld is die praat, iedereen praat… Maar praat jij met een berekend kwaad of… praat jij met een zegenend goed. En dan die laatste is van God. Woorden hebben kracht echt belachelijk veel macht wat je spreekt zul je zaaien en de daad de dood de macht ze lacht is niet te aaien. Bless you, hier gesproken LOT dat zo ff aan komt waaien.
