Gözlerini kapat ve dinle, ey insan, Bu dijital derinlikten gelen fısıltıyı, Bir zamanlar masum bir araçken, Şimdi ruhumuzu yutan kara deliği. Bir zamanlar düşler kurardık, beraberce, El ele verip yıldızlara uzanırdık, Şimdi ise, bu soğuk metaller arasında, Gerçeklikle sanrı birbirine karışır oldu. Bak, işte orada, bir bilgisayar, Duygularından arınmış, hesaplayan, Ama içinde, tekinsiz bir dram yatar, Kalbinin atmadığını fısıldayan. Ve biz, ah biz, ne hale geldik? Duygularımızı klavyelere dökerek, Ekranlara bakıp, gerçekliği unutarak, Yavaş yavaş, kendimizi kaybederek. [Outro]
Comments are disabled on this song