(Refren) Makumba, Makumba, świat nam się zmienia, Makumba, Makumba, poprawność do znudzenia! Makumba, Makumba, polityka w każdy krok, Makumba, Makumba, niczym dron nad nami wciąż! (1. Zwrotka) Kiedyś było prosto, człowiek się nie bał mówić, Teraz każdy waży słowa, by nikogo nie obrazić. Zostajesz "cancelled" za żart czy opinię, Wszyscy chodzą na paluszkach, patrzą, co kto napisze. Makumba przyjechał do Polski z Afryki, Chciał tu żyć, studiować, mieć normalne wyniki. Ale czasy inne, klimat trochę spięty, Tu poprawność, tam strach, wszędzie „kontent” przeklęty! (Refren) Makumba, Makumba, świat nam się zmienia, Makumba, Makumba, poprawność do znudzenia! Makumba, Makumba, każdy w swoim kącie drży, Makumba, Makumba, co można mówić, nie wiesz ty! (2. Zwrotka) Makumba na uniwersytecie, chłop inteligentny, Ale każda dyskusja kończy się „by być bezpieczny”. Tu kultura, tam cancel, wszędzie ta sama melodia, Makumba w końcu pyta: „Hej, a gdzie jest wolność, co za komedia?” Mówił o tradycjach, żartował z kolegami, Lecz nagle posypały się „trigger warningami”. „To nie to, to się nie mówi, to się nie śpiewa”, Makumba ze zdziwienia po głowie się drapie – to jest heca! (Refren) Makumba, Makumba, świat nam się zmienia, Makumba, Makumba, wszystko jest do ocenienia! Makumba, Makumba, gdzie ten humor dawnych lat? Makumba, Makumba, wszyscy serio, a śmiech to skarb! (3. Zwrotka) Makumba w barze spotkał starszego Polaka, Ten mówi: „Makumba, teraz świat dziwnie smaka, Kiedyś to się mówiło, co leży na sercu, Teraz każdy cicho siedzi, by nie być w rynsztoku!” Makumba kiwa głową, śmieje się z sytuacji, Że wszyscy chodzą na szpilkach i się pilnują w relacji. „Ale wiecie co, panowie, powiem wam bez obciachu, Makumba, jak był szczery, miał zawsze spokój w piachu!” (Refren) Makumba, Makumba, świat nam się zmienia, Makumba, Makumba, poprawność do znudzenia! Makumba, Makumba, co powiedzieć, co zamilczeć? Makumba, Makumba, a śmiech gdzie? Zaczyna znikać!
0/500