[Verse 1] โต๊ะไม้โยก ขาเก้าอี้รองด้วยกระดาษ ลุงข้างร้านยกแก้ว บอกข่าวเรื่องเด็กบ้านท้ายซอย โรงเรียนหลังคารั่ว หนังสือมีไม่พอให้คอย แต่ครูยังเปิดประตู รอพวกเขาทุกเช้า [Chorus] ถ้าเราแบ่งที่นั่ง แบ่งเวลา แบ่งแรงกันคนละนิด ถนนเส้นเดิมของเรา อาจพาใครไปได้ไกลกว่าเก่า เริ่มจากฟังคนข้าง ๆ ไม่รีบตัดสินเรื่องราว พรุ่งนี้ของบ้านเรา ก็เริ่มตรงโต๊ะนี้ได้ [Verse 2] ป้าคนหนึ่งจดรายจ่าย ลงหลังใบเสร็จร้านชำ คนขับรถกลับดึก บอกค่าแรงไม่ทันค่าเช่า เด็กฝึกงานยกมือถาม ว่าจะช่วยกันตรงไหนบ้างเรา คำตอบไม่อยู่ในแก้ว แต่อยู่ในมือที่ยื่นมา [Chorus] ถ้าเราแบ่งที่นั่ง แบ่งเวลา แบ่งแรงกันคนละนิด ถนนเส้นเดิมของเรา อาจพาใครไปได้ไกลกว่าเก่า เริ่มจากฟังคนข้าง ๆ ไม่รีบตัดสินเรื่องราว พรุ่งนี้ของบ้านเรา ก็เริ่มตรงโต๊ะนี้ได้ [Bridge] ไม่ต้องรอคนเก่งคนเดียว มายกเมืองทั้งเมือง ชวนกันซ่อมสนามเด็กเล่น ช่วยกันถามในที่ประชุม ถ้ากติกาไม่เท่ากัน ก็พูดให้ดังและช่วยกันปรับปรุง เสียงเราอาจสั่นหน่อย แต่ยังนับเป็นเสียงคน [Final Chorus] ถ้าเราแบ่งที่นั่ง แบ่งเวลา แบ่งแรงกันคนละนิด ถนนเส้นเดิมของเรา อาจพาใครไปได้ไกลกว่าเก่า เริ่มจากฟังคนข้าง ๆ แล้วลงมือทำเรื่องของเรา พรุ่งนี้ของบ้านเรา ก็เริ่มตรงโต๊ะนี้ได้ [Outro] เอ้า…ชนแก้วน้ำก่อนก็ได้ พรุ่งนี้ค่อยไปช่วยกัน
0/500