Dęboróg Legenda (Cover)

[Zwrotka 1 – spokojny wstęp, smyczki i flet] Na łowach w kniei, wśród ciszy lasów, Gdzie ślad jelenia przecinał czasów, Łowczy wyruszył, w sercu miał cześć, By ducha przodków w sobie nieść. [Zwrotka 2 – orkiestra rośnie] Tam, gdzie dębu potęga w ziemię wnika, Z korzeni wyrasta moc jelenia dzika. Nie byka to rogi, lecz znak szlachetności, Herbu świętego i wiecznej wierności. [Zwrotka 3 – ton uroczysty] Zygmuncie królu, władco sprawiedliwy, Twoja mądrość czyni naród szczęśliwy. Dąb ten niech w niebo rogi swe wznosi, I chwałę ziem Milejczyc głosi! [Refren – chór i orkiestra pełną mocą] Dęboróg – symbol wierności i siły, Korzeń pradawny, duch naszej chwili. Niech w pieczęci trwa historia wieków, Niech herb Milejczyc błyszczy wśród dziejów! [Zwrotka 4 – spokojniejszy ton, fortepian i skrzypce] Na aktach prawa pieczęć spoczywa, W niej duma miasta, historia żywa. Dęboróg w tarczy blask swój roznieca, Na wieki pamięć i serca podnieca. [Zwrotka 5 – powrót rytmu, orkiestra szeroka] Gdy lud Milejczyc w blasku słońca, Na polach dębu szuka wieńca, Niech w sercach rogi wciąż się wznoszą, I z legendy tej dumę głoszą! [Refren – chóralny, monumentalny finał] Dęboróg – symbol wierności i siły, Korzeń pradawny, duch naszej chwili. Niech w pieczęci trwa historia wieków, Niech herb Milejczyc błyszczy wśród dziejów! [Zakończenie – ciche dzwony i echo lasu] Niech hymn ten dumnie rozbrzmiewa wśród lasów, Ku czci tradycji, ku chwale czasów. Dęboróg – wieczny jak dąb korzeni, Niech w ludzkich sercach legendę odmieni. 🌿