
[Intro] ที่นั่งข้างหน้าต่าง ยังว่างอยู่เหมือนทุกวัน ขอแค่นั่งมองเมืองตรงนั้น อีกสักพักก็คงดี [Verse 1] แดดบ่ายตกลงบนถนน ผู้คนยังเดินสวนกันไป รถคันเดิมผ่านตรงหัวมุมไกล ๆ เมืองยังไม่เคยหยุดเลย ฉันวางแก้วไว้ข้างหนังสือ ปล่อยเสียงเพลงคลอเบา ๆ มองเงาคนผ่านกระจกยาว ๆ แล้วปล่อยความคิดลอยไป [Pre-Chorus] บางครั้งไม่ต้องมีปลายทาง ไม่ต้องรีบตามใคร แค่มีมุมเล็ก ๆ ให้ใจ ได้อยู่กับตัวเองสักคราว [Chorus] ขอนั่งตรงนี้อีกสักพัก ตรงที่มองเห็นเมืองเดินผ่าน ไม่ต้องรีบไปไหน ไม่ต้องนับเวลา ปล่อยทุกอย่างค่อย ๆ เป็นไป ขอนั่งตรงนี้อีกสักพัก ให้แสงบ่ายค่อย ๆ จางไป ข้างนอกจะวุ่นวายแค่ไหนก็ไม่เป็นไร ตรงนี้ยังพอมีที่ให้ใจพักลง [Instrumental Guitar Break] [Verse 2] เสียงประตูดังเป็นบางครั้ง ใครบางคนเดินเข้ามา บางคนรีบ บางคนมองหา ที่นั่งเล็ก ๆ ของตัวเอง ฉันยังอยู่ตรงมุมเดิม มองท้องฟ้าระหว่างตึกสูง ลมเบา ๆ พัดเงาไม้เป็นจังหวะนุ่ม เหมือนเมืองกำลังหายใจ [Pre-Chorus] บางทีความสุขก็ง่าย แค่ไม่ต้องรีบตามอะไร นั่งมองโลกอยู่ห่าง ๆ แล้วฟังหัวใจตัวเอง [Chorus] ขอนั่งตรงนี้อีกสักพัก ตรงที่มองเห็นเมืองเดินผ่าน ไม่ต้องรีบไปไหน ไม่ต้องนับเวลา ปล่อยทุกอย่างค่อย ๆ เป็นไป ขอนั่งตรงนี้อีกสักพัก ให้แสงบ่ายค่อย ๆ จางไป ข้างนอกจะวุ่นวายแค่ไหนก็ไม่เป็นไร ตรงนี้ยังพอมีที่ให้ใจพักลง [Bridge] ถนนเส้นเดิมยังไหลไป ผู้คนยังมีเรื่องของเขา ส่วนฉันขอเก็บบ่ายวันนี้เอาไว้เบา ๆ โดยไม่ต้องทำอะไร บางช่วงเวลาที่ดูธรรมดา อาจดีพอให้เราจำ เพียงที่นั่งหนึ่งตัวกับแสงที่ตกผ่าน ก็ทำให้วันช้าลง [Final Chorus] ขอนั่งตรงนี้อีกสักพัก จนแดดบ่ายเลื่อนพ้นหน้าต่าง ไม่ต้องรีบกลับไป ไม่ต้องรีบออกเดินทาง ขอให้เวลาช้าลงอีกนิด ขอนั่งตรงนี้อีกสักพัก ฟังเมืองข้างนอกเคลื่อนไป แม้ทุกอย่างยังหมุนเร็วเหมือนเดิมเพียงใด ตรงนี้ฉันยังหายใจได้ทัน [Outro] ที่นั่งข้างหน้าต่าง กับเมืองที่ยังเดินไป ขอนั่งตรงนี้อีกสักพัก แล้วค่อยออกไปพร้อมกัน

