[Verse] Στο μπαλκόνι βγαίνω κάθε πρωί Ξένους βλέπω στη διπλανή γωνιά Μοναξιά στης πολυκατοικίας τη σιωπή Κι η καρδιά μου πάνω απ' την πόλη πετά [Verse 2] Στου αστικού τον ήχο χαμένος Πρόσωπα γνωστά μα ξένοι η ματιά Όνειρα σε λησμονιά δεμένα Σε μια ζωή που μας κρατά μακριά [Chorus] Τόσο μακρυά κι όμως ξένοι Σαν να μην υπάρχω εγώ Στην πολυκατοικία αυτή χαμένοι Και αναρωτιέμαι το γιατί ζω [Verse 3] Στους διαδρόμους πατώ βαριά Γείτονες δεν με χαιρετούν πια Τόσο κοντά μα η απόσταση τεράστια Μια ζωή σαν να 'ναι αδιάφορη σπατάλη [Bridge] Αν μπορούσα θα έφευγα από δω Να βρω έναν τόπο πιο ζεστό Μα εδώ γύρω οι ρίζες βαθιές Μένω παγωμένος σε μιας πόλης τις στιγμές [Chorus] Τόσο μακρυά κι όμως ξένοι Σαν να μην υπάρχω εγώ Στην πολυκατοικία αυτή χαμένοι Και αναρωτιέμαι το γιατί ζω
0/500