[Verse 1] เมื่อดวงอาทิตย์เดินช้าลง โลกจึงมองเห็นสีของมันชัดกว่าเดิม บางที...หัวใจก็เหมือนกัน ยิ่งใกล้จากลา ยิ่งเผยความจริง เรารักกันมาตั้งนาน แต่เพิ่งเห็นค่ากันในแสงสุดท้าย เหมือนท้องฟ้า ที่ต้องรอเย็นจึงรู้ว่ามีสีแดง [Pre-Chorus] บางสิ่งไม่ได้งดงาม เพราะมันเปลี่ยนไป แต่มันงดงาม เพราะเราหยุดมองผ่านมัน [Chorus] ความรักก็เหมือนพระอาทิตย์ ไม่เคยเปลี่ยนสี มีเพียงระยะทางของหัวใจ ที่ทำให้เราเห็นมันต่างกัน วันที่อยู่ใกล้ เราคิดว่ามันธรรมดา วันที่มันกำลังลับขอบฟ้า เรากลับเรียกมันว่าสวยงาม [Verse 2] เราวิ่งตามวันพรุ่งนี้ จนลืมกอดวันนี้ไว้ เรานับเวลาที่เหลือ แทนที่จะนับเวลาที่มี หากทุกการพบกัน มีวันลับขอบฟ้า บางที... การรักกันให้ดี อาจสำคัญกว่าการรักกันให้นาน [Bridge] แสงไม่ได้เศร้า เพียงเพราะกำลังหายไป หัวใจก็ไม่ได้เจ็บ เพียงเพราะความรักกำลังจบ บางครั้ง... การจากลา คือสิ่งที่สอนให้เรารู้ ว่าครั้งหนึ่ง เราเคยมีดวงอาทิตย์อยู่ในชีวิต [Final Chorus] หากวันหนึ่ง เธอกลายเป็นแสงสีแดงบนขอบฟ้า ฉันจะไม่ร้องขอ ให้ดวงอาทิตย์หยุดตก เพราะความรัก ไม่ใช่การรั้งเวลา แต่คือการขอบคุณ ที่ครั้งหนึ่ง เราเคยส่องสว่างให้กัน และแม้แสงจะลับตา มันก็ยังเดินทางอยู่ ในหัวใจของใครบางคน...ตลอดไป
0/500