[Verse 1] Nadgarstki bolą, kręgosłup trzeszczy Kolejny dolar, by dach był szczelny Przynosiłem zmęczenie zamiast kwiatów Myślałem, że siła wystarczy za wszystko [Chorus] Bo moje dłonie potrafią kłaść cegły Lecz nie umiały utrzymać miłości Głos mam zbyt gruby, by szeptać ci czule A serce zbyt dumne w swej samotności Brązowe oczy odeszły jak świt Została gitara i ten cichy wstyd [Verse 2] Siedzę na ganku, gdy cienie się kładą Struny pod palcem są jedyną radą Wspominam ciepło, co grzało tę sień Zanim twój śmiech ucichł jak dzień [Verse 3] Nie mam pretensji, nie szukam winy Sam ulepiłem los z twardej gliny Szorstka skóra, szorstki też świat Zostawiłem na tobie zbyt głęboki ślad [Final Chorus] Bo moje dłonie potrafią kłaść cegły Lecz nie umiały utrzymać miłości Głos mam zbyt gruby, by szeptać ci czule A serce zbyt dumne w swej samotności Brązowe oczy odeszły jak świt Została gitara i ten cichy wstyd --- Został ten ganek I pusty kubek po kawie Brązowe oczy Co już tu nie patrzą
