Ω! Σαλαμίνα, στενά πλατιά, τριήρεις σφήνουν στη σειρά! Με τ’ άρμενα σκισμένα, με τα κουπιά αφρισμένα, τους Πέρσες τρέψαμε σε φυγή, ελεύθερη η Ελλάδα ζει! Από την Αττική φυσάει βοριάς, ο Ξέρξης κάθεται ψηλά και βλέπει τη φωτιά. Χίλια καράβια στριμωχτά στα στενά, μα ο Θεμιστοκλής μας είπε: «Εμπρός, παιδιά!» Ω! Σαλαμίνα, στενά πλατιά, τριήρεις σφήνουν στη σειρά! Με τ’ άρμενα σκισμένα, με τα κουπιά αφρισμένα, τους Πέρσες τρέψαμε σε φυγή, ελεύθερη η Ελλάδα ζει! Με δόλο και με τέχνη τους φέραμε στη στενωπό, η περσική αρμάδα μπερδεύτηκε στο νερό. Η μια τριήρης σπάει την άλλη, ακούγεται βοή, τα κύματα γεμίσανε σπασμένα ξύλα και πνοή. Ω! Σαλαμίνα, στενά πλατιά, τριήρεις σφήνουν στη σειρά! Με τ’ άρμενα σκισμένα, με τα κουπιά αφρισμένα, τους Πέρσες τρέψαμε σε φυγή, ελεύθερη η Ελλάδα ζει! Τα κοντάρια χτυπούσαν, τα ξίφη άστραφταν, οι άντρες τραβούσαν κουπί και τραγουδούσαν δυνατά. «Για την πατρίδα, για τα παιδιά, για τη θάλασσα την αγνή, σηκώστε τα πανιά, σφίξτε τη γροθιά στη στιγμή!» Ω! Σαλαμίνα, στενά πλατιά, τριήρεις σφήνουν στη σειρά! Με τ’ άρμενα σκισμένα, με τα κουπιά αφρισμένα, τους Πέρσες τρέψαμε σε φυγή, ελεύθερη η Ελλάδα ζει! Το φως ανέτειλε κι ο εχθρός γύρισε πίσω, η νίκη μας τραγούδι έγινε, την ήττα του να πλήξει. Σαλαμίνα αθάνατη, σε θυμούνται οι αιθέρες, εσύ έσωσες την Ελλάδα κι έγραψες τη δόξα στον αφρό των κυμάτων και στ’ αστέρια. Ω! Σαλαμίνα, στενά πλατιά, τριήρεις σφήνουν στη σειρά! Με τ’ άρμενα σκισμένα, με τα κουπιά αφρισμένα, τους Πέρσες τρέψαμε σε φυγή, ελεύθερη η Ελλάδα ζει! Ω! Σαλαμίνα, στενά πλατιά, τριήρεις σφήνουν στη σειρά! Με τ’ άρμενα σκισμένα, με τα κουπιά αφρισμένα, τους Πέρσες τρέψαμε σε φυγή, ελεύθερη η Ελλάδα ζει! Ε! Τραβάτε κουπί, παλικάρια, τραβάτε δυνατά, η Σαλαμίνα μας καλεί, η Ελλάδα είναι εδώ, πάντα ανοιχτά! Ω! Σαλαμίνα, στενά πλατιά, τριήρεις σφήνουν στη σειρά! Με τ’ άρμενα σκισμένα, με τα κουπιά αφρισμένα, τους Πέρσες τρέψαμε σε φυγή, ελεύθερη η Ελλάδα ζει!
