(Verse 1) Sa bawat hakbang, may alaala, Ang mga pangako, tila hanging naglaho, Mga mata’y nagliliyab, puno ng pangarap, Ngunit bakit ngayo’y naglalaho ang tinig ng pag-asa? (Chorus) Pangakong napako, naiwan sa ere, Sa mga tingin, sana’y magpakita ka, Lahat ng mga salita, naglaho sa hangin, At ang mga pangarap, naiwan sa dilim. (Verse 2) Bawat sa pag-ikot ng oras ang lumilipas, Ng mga saloobin na dapat sana’y napagtanto, Ngunit sa mga damdamin, ako’y napagod, Sa hitsura ng mundo, ito ba’y totoo? (Chorus) Pangakong napako, naiwan sa ere, Sa mga tingin, sana’y magpakita ka, Lahat ng mga salita, naglaho sa hangin, At ang mga pangarap, naiwan sa dilim. (Bridge) Saan na nga ba ang mga ngiti? Tila naglalaho, nahulog sa dilim, Sa tadhana ng buhay, paano ba magpakatatag? Kapag ang mga pangako ay nangakong hindi natupad. (Chorus) Pangakong napako, naiwan sa ere, Sa mga tingin, sana’y magpakita ka, Lahat ng mga salita, naglaho sa hangin, At ang mga pangarap, naiwan sa dilim. (Outro) Ngunit sa likod ng lungkot, may pag-asang hanapin, Sa bawat hakbang, muling bumangon, Pangako’y di na padadaig, ako’y maghihintay, Sa bagong umaga, magliliwanag muli ang daan.
