Sote tunakuja katika dunia hii bila kitu chochote isipokuwa mapigo ya moyo. Hakuna mipaka. Hakuna pande. Ni maisha tu yanayoanza. Kisha dunia inaanza kutuambia sisi ni nani. Na kwa namna fulani tunasahau jinsi ambavyo bado tunafanana. Ndani kabisa yetu kuna hamu ya kuendelea kuishi. Kwa wengine, ni ndoto. Kwa wengine, ni siku nyingine tu. Wengine huamka katika ukimya. Wengine huamka kwa hofu. Wengine wana kila kitu lakini bado wanataka zaidi. Wakati wengine wanashikilia kile kidogo walicho nacho. Ni nani aliyempa mtu mmoja haki ya kuamua maisha ya mwingine? Na bado, kuna wale wanaosimama kati ya wanaoumiza na wanaoumia. Maisha ya mtu mmoja yanaweza kuonekana madogo kiasi gani katika dunia kubwa hivi? Na bado, kila mmoja wetu anaweza kuwa dunia nzima kwa mtu mwingine. Huenda tusibadilishe dunia... lakini tunaweza kubadilisha wakati mmoja. Amani haianzi kati ya mataifa. Inaanza kati yetu. Sauti tofauti... rangi tofauti... lakini bado, mapigo yale yale ya moyo. Tunapata furaha yetu kwa wale tunaowapenda. Sikia vicheko vikienea... hisi dunia nzima ikianza kuwa hai. Bado kuna mamilioni ya asubuhi yanayosubiri kuishiwa. Kwa hiyo, chukua maisha haya... na uyafanye kuwa kitu kinachostahili kukumbukwa. Kabla ya kuwa kitu kingine chochote... SISI NI BINADAMU. Na kila pigo la moyo linastahili nafasi ya kusikika. Yote yalianza... na pigo la moyo. Tuko hai.
