**Öll ör mín hjarta—** váru eigi rist af óvinum. Ek gaf, unz ek hvarf. Ek laut, unz ek brotnaði. Bar ek byrðar, er eigi váru mínar, kafandi í reyki. **Öll ör mín hjarta—** váru eigi rist af óvinum. Ek gaf, unz ek hvarf. Ek laut, unz ek brotnaði. Bar ek byrðar, er eigi váru mínar, kafandi í reyki. Læknandi þik... en tæmandi mik. Ár ristusk djúpt í bein mín. **EK ANN—** **EN BER EIGI LENGR** **ÓREIÐU ÞÍNA,** **BYRÐI ÞÍNA,** **OK FÁR ÞINN Á MIK.** Góðvild án marka kallar yfirráð. Nú sé ek— sjálfskilningr er sjálfsagi. Ár hlóðusk þung á herðar mér, ósén, hundsuð, neituð. Þá er ek þurfta hjálpar, fann ek spegilinn. Misskilinn— rangliga nefndr. Illmenni í sögu þinni. Brotinn var ek— en vaknaði síðan. Hægum skrefum breyttisk ek, en stóð óhrærr. Jarðfastr em ek nú, ok hefi fundit leið mína. Gert er gert— ek dvel eigi. **EK ANN—** **EN BER EIGI LENGR** **ÓREIÐU ÞÍNA,** **BYRÐI ÞÍNA,** **OK FÁR ÞINN Á MIK.** Góðvild án marka kallar yfirráð. Nú stendr ek— sjálfskilningr er sjálfsagi. Eigi þarf ek at skýra. Þú mátt eigi snerta mik. Eigi framar... eigi framar... Hjarta mitt... hugr minn... **SAMHLJÓÐA.** **AÐGANGR—NEITAÐR.** **MÖRK—SETT.** **ENGI ELDR** **FYRIR VITLEYSU ÞÍNA.** **ENGAR FJÖTRAR.** **ENGI VILLA.** Friðr innan— friðr allt um kring. Eigi týndr, eigi drukknaðr. Ómælt orð— ek sé í gegn. Engin dul, engin hulin sannendi. Bylgjur, er eitt sinn váru villtar, hvíla nú. Kyrrð býr í brjósti mínu. Ek em ek— ok þat nægir. Miskunn er nú unnin— eigi gefin. Hljóð skilnaðarkveðja— engi látalæti. Vér megum eigi bjarga þeim, er sannleik neita. Þeir benda á aðra ok lifa í lygum. Óvirðing talar hátt, en ek hefi vaxit frá tómum vilja þínum. **EK ANN—** **EN BER EIGI LENGR.** **ENGAR FJÖTRAR.** **ENGIN BYRÐI.** **ENGIT VALD Á MÉR.** Eigi þarf ek staðfesting. Ek marka sjálfr sál mína. Eigi eigingjarn— **ÞAT ER SJÁLFSAGI.** Ek mun hlýða innan, áðr en utan. Friðr býr í mér— þar er engi efi. Ek em meira en augu sjá. Ek em heill— **EK EM EK.**
