Εμένα μη με κλαίει κανείς, δάκρυα μη χαλάσει... δε θέλω ο χάρος να μη ’ρθει και να με προσπεράσει! Εχάριζά σου μια ζωή και τση καρδιάς μου τ’ αίμα... κι εσύ με «γλυκοκέρασες» πίκρα, χολή και ψέμα! Σαν αετός φτεροκοπώ στής λύπης μου τον βράχο... κι αναζητώ ένα αερικό για συντροφιά μου νά ’χω! Παράτησα τον πόνο μου σ’ ένα μικρό ξωκκλήσι, κι είδα στο τέμπλο τον Χριστό και μου 'πε θα γυρίσεις.
