(INTRO — ciche zejście Anioła) Nie każda gwiazda świeci na niebie… Czasem światło chodzi po ziemi. I siada przy tych, którzy najbardziej czekają… (ZWROTKA I — tam, gdzie mało jest, a serce wszystko daje): Mały stół, jedno nakrycie więcej — na wszelki wypadek Miłość zaproszona. Choć chleba ledwo starcza na jutro, uśmiech ogrzewa cały świat. W takim domu Anioł siada blisko, bo ludzkie dłonie są tam domem Boga. Tu radość jest jak świeca: nie krzyczy — a świeci mocniej niż noc. (REFREN — głos prawdy przez chór): Wigilijny Anioł widzi więcej, niż oko, które liczy rzeczy. Wigilijny Anioł mówi: Miłość jest największym z możliwych darów. (Chór): Nie odwracaj wzroku! Bo Bóg przychodzi tam — gdzie jest miejsce w sercu. (ZWROTKA II — tam, gdzie bogactwo przykrywa chłód): Są domy pełne okien światła, a jednak ciemność śpi przy stole. Prezenty lśnią się jak gwiazdy — lecz nikt nie patrzy w niebo. W takich murach Anioł czeka w ciszy, aż ktoś zapyta: „Kto dziś potrzebuje mnie?” Bo można mieć wiele… i nic nie dać. (REFREN — głos prawdy przez chór): Wigilijny Anioł widzi więcej, niż oko, które liczy rzeczy. Wigilijny Anioł mówi: Miłość jest największym z możliwych darów. (Chór): Nie odwracaj wzroku! Bo Bóg przychodzi tam — gdzie jest miejsce w sercu. (MOST — wezwanie): Jeśli Miłość zapuka w twarz człowieka zmęczonego — nie bój się otworzyć… …bo to może być Bóg. Przebrany. Skromny. Prawdziwy. (ZWROTKA III — spojrzenie Anioła na świat): Anioł widzi w każdym dziecku obietnicę nieba, która drży. Widzi łzę, co nie spadła — bo wstyd wstrzymał jej lot. I szuka tych, którzy potrafią podzielić się sercem jak chlebem. Bo tylko wtedy rodzi się cud — w Betlejem nazwany Światłem. ✨ (REFREN FINAŁOWY — głos ludzkości): Wigilijny Anioł niesie miłość tam, gdzie człowiek daje rękę. Wigilijny Anioł mówi: Spójrz, kto obok Ciebie czeka w mroku. (Chór): Nie odwracaj wzroku! Bo Światło rodzi się w tym, kto potrafi kochać. (CODA — szept ku działaniu): Stań się światłem… Tam, gdzie gaśnie nadzieja. Stań się nadzieją…. Tam gdzie jest mrok.
0/500