[Vers 1] Mijn geest is een storm, ongetemd en woest als de Noordse wind,Gedachten razen als de golven van de ijzige fjorden, in razernij.De wereld gromt en buldert als de woede van Odin’s wachter,Mijn ziel zoekt rust, maar wordt gevangen in de eeuwige duisternis van Midgard. [Drumfill] Mijn geest is een vurige draak, ontketend en onbedwingbaar,Donderend als de orkaan van Thor, niet te temmen door mens of god.De echo’s van mijn gedachten klinken door de duisternis,Een strijd zonder einde, een roep om vrede die niet in de vallei der Valhalla klinkt. [Fluisteringen] Ik kan niet meer denken, mijn hart is een wilde zee,Waar golven van woede en twijfel blijven breken onder de hemel van de goden.De stilte is een mythe, ver weg in de mistige horizon,Mijn ziel zingt een klaagzang over verloren rust en de strijd van de helden. [Refrein] Te vol is mijn hart, mijn hoofd is een fort van chaos,De storm woedt onstuitbaar, mijn geest is gevangen in Odin’s strijd.Mijn hersenen razen als de wind door de bergen en de fjorden,Eindeloze gevechten, onrust die nooit sterft of zwicht voor de nieuwe dageraad. De chaos is mijn metgezel, mijn vijand en mijn schild,Mijn gedachten razen als de wilde zee, niet te bedwingen door mens of god.Ik zoek kracht in de storm, in de duisternis van de wereld,Omdat ik weet dat zelfs de wind rust vindt na Odin’s wrede strijd en vlaag. [Fluisteringen] Het is te druk in mijn geest, te vol van oorlog en strijd,Mijn gedachten zijn een vallei van schaduwen en schemerlicht, zoals de vallei van de Valkyries.Ik smeek om vrede, om stilte, om rust in mijn hart,Maar mijn ziel blijft gillen als een woeste draak, onrustig en onbedwingbaar. [Vers 2] Mijn geest is een ongetemde wildernis, zoals de ijzige toendra van de Noord,Gedachten als raven die cirkelen in de stormen van Odin, scherp en duister.Ik kan niet meer denken, mijn ziel wordt verscheurd door de kracht van de Norn,Door de duisternis en de chaos, de ontembare kracht van de storm en de strijd. [Drumfill] De storm in mijn hoofd is een donderend lawaai,Een kracht die niet te temmen is, een vloed van Ragnarok.De wind blaast mijn gedachten weg in de nevelen van de fjorden,En ik blijf achter met gebroken hart en lege handen, zoals een gevallen krijger. [Fluisteringen] Ik kan niet meer denken, mijn geest is een vallei van schaduwen en geesten,Waar de echo’s van mijn innerlijke gevechten weerklinken als de krijgszangen van de berserkers.Ik smeek om vrede, om rust in mijn ziel,Maar de storm raast voort, zonder genade, zonder einde, zonder Valhalla in zicht. [Herhaling refrein] Te vol is mijn hart, mijn hoofd is een burcht van chaos,De storm woedt onophoudelijk, mijn geest gevangen in Odin’s strijd.Mijn gedachten razen als de wind over de fjorden en ijsbergen,Een eeuwige strijd, een zoektocht naar vrede die niet komt, zoals de eeuwige strijd van de goden. Mijn geest is een ontembare oceaan,Waar de golven van twijfel en woede blijven breken en slaan, zoals de golven die Odin’s schepen over de Noordzee voeren.Ik zoek kracht uit de storm, uit de duisternis,Omdat ik weet dat zelfs de wind uiteindelijk tot rust zal komen, en de zee kalm wordt onder de hemel van de goden. [Oud IJslandse psalm en warcry] De oude barden zingen hun lied, uit de tijden van oorlog en helden,Een korte stilte, een adem voor de strijd weer hervat onder de blik van de goden.De klanken brengen rust, de wind kalmeert,In de diepten van mijn ziel, oud en sterk als de bergen van Thule en de holen van de draak.
0/500