👑فصل5️⃣2️⃣👑قسمت 1️⃣👑 پادشاهی کسرا نوشین روان ۴۸ سال بود👑ابیات6️⃣5️⃣0️⃣📝6️⃣8️⃣0️⃣👑
جــــــــــــــــــــــــــــــــــنگ ججججــــــــــــــــــــــــــــنگ جنــــــــــــــــــــــگ ججججـــــــــــــــــــــــــــــــنگ چَـــــــــــــــــــــــنگ چَچَچَچَــــــــــــــــــــــنگ نَـــــــــــــــــنگ نَنَنَنَــــــــگ چنان هم همی‌رفت با ساز جنگ همه نیزه و گُرز و خنجر به چنگ سپه را بهامونی اندر کشید برآوردهٔ دیگر آمد پدید دزی بود با لشکر و بوق و کوس کجا خواندندیش قالینیوس سر باره برتر ز پر عقاب یکی کنده‌ای گردش اندر پر آب یکی شارستان گردش اندر فراخ پر ایوان و پالیز و میدان و کاخ ز رومی سپاهی بزرگ اندروی همه نامداران پرخاشجوی دو فرسنگ پیش اندرون بود شاه سیه گشت گیتی ز گرد سپاه خروشی برآمد ز قالینیوس کزان نعره اندک شد آواز کوس بدان شارستان در نگه کرد شاه جــــــــــــــــــــــــــــــــــنگ ججججــــــــــــــــــــــــــــنگ جنــــــــــــــــــــــگ ججججـــــــــــــــــــــــــــــــنگ چَـــــــــــــــــــــــنگ چَچَچَچَــــــــــــــــــــــنگ نَـــــــــــــــــنگ نَنَنَنَــــــــگ همی هر زمانی فزون شد سپاه ز دروازها جنگ برساختند همه تیر و قاروره انداختند چو خورشید تابنده برگشت زرد ز گردنده یک بهره شد لاژورد ازان بارهٔ دز نماند اندکی همه شارستان با زمی شد یکی خروشی برآمد ز درگاه شاه که ای نامداران ایران سپاه همه پاک زین شهر بیرون شوید به تاریکی اندر به هامون شوید اگر هیچ بانگ زن و مرد پیر وگر غارت و شورش و داروگیر به گوش من آید بتاریک شب که بگشاید از رنج یک مردلب هم اندر زمان آنک فریاد ازوست پر از کاه بینند آگنده پوست چو برزد ز خرچنگ تیغ آفتاب بفرسود رنج و بپالود خواب تبیره برآمد ز درگاه شاه جــــــــــــــــــــــــــــــــــنگ ججججــــــــــــــــــــــــــــنگ جنــــــــــــــــــــــگ ججججـــــــــــــــــــــــــــــــنگ چَـــــــــــــــــــــــنگ چَچَچَچَــــــــــــــــــــــنگ نَـــــــــــــــــنگ نَنَنَنَــــــــگ گرانمایگان برگرفتند راه ازان دز و آن شارستان مرد و زن به درگاه کسری شدند انجمن که ایدر ز جنگی سواری نماند بدین شارستان نامداری نماند همه کشته و خسته شد بیگناه گه آمد که بخشایش آید ز شاه زن و کودک خرد و برنا و پیر نه خوب آید از داد یزدان اسیر چنان شد دز و باره و شارستان کزان پس ندیدند جز خارستان چو قیصر گنهکار شد ما که‌ایم بقالینیوس اندرون بر چه‌ایم بران رومیان بر ببخشود شاه گنهکار شد رسته و بیگناه بسی خواسته پیش ایشان بماند وزان جایگه نیز لشکر براند هران کس که بود از در کارزار ببستند بر پیل و کردند بار به انطاکیه در خبر شد ز شاه که با پیل و لشکر بیامد به راه سپاهی بران شهر شد بی‌کران جــــــــــــــــــــــــــــــــــنگ ججججــــــــــــــــــــــــــــنگ جنــــــــــــــــــــــگ ججججـــــــــــــــــــــــــــــــنگ چَـــــــــــــــــــــــنگ چَچَچَچَــــــــــــــــــــــنگ نَـــــــــــــــــنگ نَنَنَنَــــــــگ دلیران رومی و کنداوران سه روز اندران شاه را شد درنگ بدان تا نباشد به بیداد جنگ
