
[Intro] Niezauważony… Nieidealny… to ja… [Verse 1] Znowu stoję tam, gdzie kończy się sens Na krawędzi myśli — nie widzi mnie nikt Pokój pełen luster, ale nie ma mnie w nich Tylko puste odbicia i pęknięty krzyk Nieodkryty ląd — zakopany głęboko pod skórą Oddycham ciszą, przykryty ciężką chmurą Wołam bez głosu, tonę bez fal Jak mam się odnaleźć, gdy nie znam Słowa we mnie gniją... nie umiem ich dać! Jestem wszystkim tym, czego boję się znać! [Chorus] Nieidealny — ale to ja! Niezauważony — wciąż tu gram! Na krawędzi, gdzie nie ma śladów Krzyczę w ciszy — słyszysz ? Nieidealny — nie chowam ran Blizny jak mapa prowadzą mnie tam Gdzie nikt nie dotarł, gdzie byłem sam Ale wciąż tu jestem — TO JA! [Verse 2] Idę przez tłum, ale nie mam twarzy, każdy coś widzi — nikt nie kojarzy Dzień mnie przytłacza, noc daje tlen, w ciemności łatwiej oddycha mi się — wiem! Zamknięty w sobie bez żadnych krat, uciekam w ciszę, bo hałas mnie zjada od lat To nie jest poza, to nie jest gra — to moje DNA, to cały ja! [Bridge] Pęknięte szkło — nie widzę już nic... Każdy mój oddech to cichy krzyk Nie wołam o pomoc — nie mam już sił Może to ja znikam… a nie oni? Czy ktoś w ogóle słyszy mój głos...? [Final Chorus] Nieidealny — ale to ja! Niezauważony — wciąż tu gram! Krzyczę głośniej — słyszysz mnie?! Nieidealny — nie chowam ran Ale wciąż tu jestem — TO JA!! [Outro] Niezauważony… Nieidealny… Nieodkryty… To ja...

