Zwrotka 1 Gdy miasto cichnie, gasną światła dnia, na kanapie miejsce zawsze czeka dwa. Ja z kubkiem myśli, ona z mruczącym snem, małe cztery łapy, a cały mój świat w nich jest. Pre-Chorus Nie mówi słowem, a rozumie mnie, zna każdy smutek, każdy lepszy dzień. Refren Bo ja i moja kotka — duet bez nut, serca biją razem, choć każde w innym rytmie tu. Gdy świat za głośny, za szybki, za zły, ona jednym mrukiem naprawia mi sny. Zwrotka 2 O świcie budzik? Nie, to ona wie, że pora wstać, bo miska woła mnie. Patrzy z góry, jakby znała plan, jakby pilnowała, żebym nie zgubił(a) się sam(a). Pre-Chorus W jej oczach noc i gwiazdy dwie, i obietnica: „hej, nie bój się”. Refren Bo ja i moja kotka — mały wielki cud, ona uczy ciszy, ja uczę ją dróg. Choć nie pyta nigdy, dokąd chcę iść, zawsze jest obok, gdy boję się śnić. Most A jeśli kiedyś zabraknie słów, zostanie sierść na czarnym płaszczu znów. I ten spokój, co nie mija lat, że ktoś mnie wybrał — tak po prostu, tak. Refren (ostatni) Bo ja i moja kotka — na dobre i złe, w zwykłych dniach magia, w ciszy sens. Nie trzeba więcej, wystarczy ten dom, ja, ona i mruczenie, co mówi: „jesteś stąd”.
0/500