[Verse 1] Ze kwam van de stoep, koude nachten twee truien aan, maar nog steeds aan het trillen Alles kwijt, zelfs haar laatste gedachten maar haar rug bleef recht, al brak ze vanbinnen Koffie in karton, ogen vol storm papieren met stempels, namen die ze niet kent Leerde van de straat hoe je overleeft maar van haar eigen hart wat echt telt op het end [Chorus] Vrouw van de straat, maar ze blijft staan viel duizend keer, toch weer opgestaan Ze kiest voor de mens, niet voor de maat haar woord is haar woord, haar daad is haar daad Veilig is meer dan sloten en steen dat is een hart dat zegt: je bent niet alleen Trauma en haat laat ze los, laat ze gaan want liefde is de muur waar wij achter staan [Verse 2] Ze zat in een klas, met blauw aan de muur leerde wat een klap doet, en wat een blik verraad Regels van een staat, koud in structuur maar ze schreef er warmte bij, zin voor zin, graad voor graad Taal van geweld, ze kent elk woord maar ze spreekt nu zacht, precies waar het hoort Ziet in elke blik een oud alarm zet haar hand op een schouder, maakt sirenes warm [Chorus] Vrouw van de straat, maar ze blijft staan viel duizend keer, toch weer opgestaan Ze kiest voor de mens, niet voor de maat haar woord is haar woord, haar daad is haar daad Veilig is meer dan sloten en steen dat is een hart dat zegt: je bent niet alleen Trauma en haat laat ze los, laat ze gaan want liefde is de muur waar wij achter staan [Bridge] Ze zegt: ik zie je trillen, maar jij bent niet zwak (oh) je ademt nog steeds, dat is pure kracht Niet elke klap komt van een vuist soms van gedachten die je zelf niet meer gelooft of trust Kom, we bouwen ruimte in je borstkas vrij één diepe zucht, en de ketens zijn voorbij [Chorus] Vrouw van de straat, maar ze blijft staan viel duizend keer, toch weer opgestaan Ze kiest voor de mens, niet voor de maat haar woord is haar woord, haar daad is haar daad Veilig is meer dan sloten en steen dat is een hart dat zegt: je bent niet alleen Trauma en haat laat ze los, laat ze gaan want liefde is de muur waar wij achter staan
