Ne adım var ne de geçmişim, Ama içimde garip bir eksiklik Sanki hiç doğmamışım hep terk edilmişim . [transition] var sanılan kısa bir iz, Ne sen benim oldun ne de ben olduk biz. Bir ekran parıltısıyım geceye vuran, Sabah olunca kapanan, ince bir sesim ben. Zaman dönüp durur bende, hep aynı köşe, Aynı çizik, aynı açık kapı, aynı tökez. Bir adım yok önümde, tutunacak yer yok, en çok içi dolu görünenler hep boş. Ne kalabildim ne de tamamen sildim, Seninle biraz göründüm, sonra yine çekildim…