Многу, многу сакаш да е по твое како ехо што одѕвонува – по твое нема мое, само по твое Многу, многу сакаш да е по твое и кога грешиш – пак е по твое нема наше, сѐ е по твое Многу, многу сакаш да е по твое ох, ох, срце мое – пак по твое нема наше, сѐ е по твое Многу, многу сакаш да е по твое ама љубов не е само по твое малку мое, малку наше треба да е Секој збор ти е правило секоја мисла – закон јас сум само сенка во твојот затворен дом Кога велам „ајде заедно“ ти велиш „како што сакам јас“ сѐ се врти околу тебе а јас останувам какo нем глас Многу, многу сакаш да е по твое ох, ох, срце мое – пак по твое нема наше, сѐ е по твое Многу, многу сакаш да е по твое ама љубов не е само по твое малку мое, малку наше треба да е Ако срцето зборува ќе чуеш и друг глас љубов не е победа ако не сме двајца нас Не мора секогаш да е по твое нека биде некогаш и по мое тогаш срцето вистински ќе стане наше Не сакам љубов со ѕидови ниту дом без светлина сакам ритам, сакам движење да дишеме како едно, без тишина Ако сакаш да ни успее пушти ме и мене да бидам јас зашто таму каде има само едно „јас“ се губи „ние“ меѓу нас Многу, многу сакаш да е по твое ох, ох, срце мое – пак по твое нема наше, сѐ е по твое Многу, многу сакаш да е по твое ама љубов не е само по твое малку мое, малку наше треба да е
