Ο Χρόνος

Στιγμές με άγχος, λεπτά σκληρά Για να ξεφύγω τις ζω γοργά Όμως ο χρόνος σταματά Παίζει παιχνίδια, μαζί μου γελά Κι όταν βρίσκω πια, λίγη γαλήνη Την ζω αργά, χωρίς βιασύνη Όμως ο χρόνος τρέχει, την σβήνει Κλέβει στιγμές, σημάδια αφήνει Ο χρόνος σέρνεται δίπλα μας, κρυφά Τους στόχους και τα θέλω μας, αψηφά Η σκιά του πάντα μας ακολουθεί Μας παίρνει σε ταξίδι, χωρίς επιστροφή Πλέον τα βηματά μου αργά Μα η ζωή γρήγορα κυλά Ο χρόνος μοιάζει με φυγά Συνέχεια τρέχει, ποτέ δε σταματά Ο χρόνος μετατρέπει τις ελπίδες, σε φόβους σκληρούς Δε περιμένει δε λυπάται, μας αφήνει γυμνούς Θολώνει αυτό που κάποτε ήταν διαυγές Περνάει από πύλες εύθραυστες Ο χρόνος σέρνεται δίπλα μας, κρυφά Τους στόχους και τα θέλω μας, αψηφά Η σκιά του πάντα μας ακολουθεί Μας παίρνει σε ταξίδι, χωρίς επιστροφή Είναι ένας εχθρός Στο σιωπηλό του πιστεύω, μένει πιστός Το μόνο που μπορείς Είναι να μάθεις, να ζεις