اندرز پدران برای خودت آموزگاری انتخاب کن که تورا ارشاد کند. دوستی صمیمی پیدا کن تا با تو همراه باشد و تمام انسان‌ها را با خوشبینی و نیک خواهی قضاوت کن. از همسایه بد دوری کن - با بدکاران رفاقت نکن و از مصائب دنیوی خودت را فارغ مدان. عاشق کار کردن باش - از بزرگی و جاه طلبی نفرت کن - از دوستی با دولتیان حذر کن. وقتی برای معنویات معین کن - از سخن کم و اهل عمل باش - انسان‌ها را با روی گشاد پذیر. هر کسیکه خلایق از او راضی باشند خالق هم از او راضی است ولی اگر انسان‌ها از او و اعمالش رضایت نداشته باشند (دور از اسرائیل) خدا هم از او راضی نیست. هیچ انسانی در نظرت حقیر نیاید و هیچ چیزی در فکرت غیر ممکن نباشد چون مشیت الهی تعلق گرفت فرد حقیر بلند مرتبه می‌شود و عمل غیرممکن عملی می‌شود. کسی که علمش بیش از عملش باشد مانند درختی است با شاخه‌های بسیار ولی ریشه کم که از کوچکترین تند بادی لرزیده و سرنگون می‌شود ولی اگر عملش بیش از علم او باشد مثل درختی است با شاخه‌های کمتر ولی ریشه‌ای محکم که هیچ طوفانی تکانش نمی‌دهد.
