Kędyś w Polsce był przysiółek, Wokół żyto i pszenica, A w przysiółku był zaułek Gdzie mieszkała cud-dziewica. Piękna była już od dziecka bo przypadkiem miała dziecko I chodziła stale w kieckach Z podhalańska-mazowiecko. Ojciec kochał swoją córę, Wciąż ją pieścił i przystrajał, Aż raz kupił dla niej kurę Co znosiła barwne jaja. Wiele było stąd rwetesu, Tłum zgromadził się pod progiem, I przyjechał pan profesor Co był znanym etnologiem. Lat miał osiemdziesiąt z górą, Siwa broda mu wyrosła I zawołał: Kuro kuro, znieś mi jajko! ... kura zniosła. Długo patrzył naukowiec, Wreszcie rzekł do asystentki: - No no, sama pani powiedz, Jakie kolorowe centki... Aż się wokół mieni wszystko, Całkiem jak u Renuara... Czyżby się impresjonistką Okazała kura stara? Tu wyciągnął ekstra-mocne, W dymu się pogrążył chmurach, Myśląc, czemu wielkanocne Jajka niesie zwykła kura? lecz niedługo siedział solo, Bo nadjechał na "Junaku" Jeden znany ornitolog Co rozumiał mowę ptaków. Zaraz kurę zaczął badać I przełamał jej opory: -Proszę prędko odpowiadać Skąd się wzięły te kolory? Tak ją spytał w ciemnej sieni Gdzie zapędził ją z podwórka, A ta kura się rumieni I w zmieszaniu skubie piórka, Lecz pytana bez litości Rzekła: - Serca mi nie rańcie... To poniekąd grzech młodości I wspomnienie po bażancie... Był tu jeden taki bażant, Kolorowy niby tęcza.... Cóż... dziewczętom się to zdarza, Niech już pan mnie nie zamęcza... I skłoniła się na progu I pobiegła skubać kwiaty.... A na płocie zapiał kogut. Bardzo dziwny. Bo rogaty.... == autor: Andrzej Waligórski == Strange hen There was a hamlet somewhere in Poland, Rye and wheat all around, And in the hamlet there was a nook, Where a miracle-virgin lived. She was beautiful from childhood, Because she had a child by chance, And she always wore dresses, From the Podhale-Masovian region. The father loved his daughter, He kept caressing her and decorating her, Until once he bought her a hen, That laid colorful eggs. There was a lot of commotion from here, A crowd gathered at the threshold, And the professor arrived, Who was a famous ethnologist. He was eighty years old and over, A gray beard grew on him, And he called: Hen, hen, Lay me an egg! ... the hen laid it. The scientist looked for a long time, Finally he said to his assistant: - Well, well, tell me yourself, What colorful specks... Everything around shimmers, Just like at Renoir's... Is she an impressionist A magnificent old hen? Here he pulled out an extra-strong cigarette, He sank into the smoke clouds, Thinking, why does an ordinary hen lay Easter Eggs? But he didn't sit alone for long, Because he rode up on a "Junak" A famous ornithologist Who understood the language of birds. He immediately began to examine the hen And broke her resistance: -Please answer quickly Where did these colors come from? He asked her in the dark hallway Where he had driven her from the yard, And that hen blushes And in confusion plucks her feathers, But when asked without mercy She said: - Don't hurt my heart... It's a kind of sin of youth And a memory of a pheasant... There was one such pheasant here, Colorful as a rainbow.... Well... it happens to girls, Don't bother me anymore... And she bowed on the threshold And ran to pluck flowers... And a rooster crowed on the fence. Very strange. Because it was horned...
0/500