Duh kudhung kang njogo ajining dhiri, lambang kasucian kang tan keno luntur. Jubah kang mancarake kamulyan, benteng tumrap budi lan martabat. Kudhung, dudu mung mori ing mustoko, nanging pepadhang naliko jagad peteng. Janji kang lair soko ing iman, ngrekso pangajab kang tansah murub. Kudhung… kudhung… lambang iman kang siro pilih. Pangayoman, kakuwatan, kamulyan, ngrekso ajining manungso sejati. (Kudhung… duh kudhung…) kanugrahan saking Ingkang Moho Asih. Penedhung lan pangayoman, nuntun lampah tumuju suwargo. Ing saben lempitan kudhung kang sinandhang, kasimpen kaendahan kang tan katon. Ing sajroning sepi kang siro songgo, ono wewadi kang tan perlu jagad mangerti. Kudhung dudu rante kang ngiket, dudu tembok kang ngurung laku. Tumrap siro, iku wujud kamardikan, mardikakake dhiri soko jagad kang ngadili rogo. Kudhung… kudhung… lambang iman kang siro pilih. Pangayoman, kakuwatan, kamulyan, ngrekso ajining manungso sejati. (Kudhung… duh kudhung…) kanugrahan saking Ingkang Moho Asih. Penedhung lan pangayoman, nuntun lampah tumuju suwargo. Kanthi kudhungmu, siro jumeneng nantang! Jagad kang nganggep rogo minongko dagangan! Naliko manungso diukur soko aji, Siro milih njogo ajining dhiri! Siro teteg ing sajroning pacoban, kakuwatan kang tan gampang tugel! Siro nglawan rante kabodhohan, nampik dalan tumuju kasasar! (Kudhung… kudhung…) dudu mung kang katon, nanging pilihan, iman, lan kamulyan! Kapercayan kang siro gowo ing urip, tetengering ati kang tansah murub! (Kudhung… duh kudhung…) penedhung saking Ingkang Moho Asih. Dadi pangrekso lan pangayoman, nganti lampah tumemu dalan suwargo! (Whispered, reverent) Duh kudhung kang njogo kamulyan… duh tetenger kasucian… ora mung mori kang kasandhang, nanging makna kang urip sajroning.