Dä aahle Cowboy

Stroof 1 Beim Zabi an d’r Thek, do steht hä janz schrääsch, ne aale Mann met Hoot, der hä wie ne Cowboy drääsch. Et Jeseech es ledderich, de Oure han vill jesinn de Zick hätt Spure hingerlosse, dat steck alles in em drin. Hä nipp aan singem Kölsch, lächelt leis un breet, jelääv, wie d’r Rhing im Nebel, vill Jeschichte in all der Zick. Un wenn hä anfängk ze redde, dröömp hä sich fott, janz wigg, all die Wööde kumme erus, hä luurt op vill zoröck. Refrain Hä verzällt vum Lääve, ävver nit vun d’r Naach, vun allem, wat glänz, un nix, wat kraach. Wat hä säät, es bunt, doch em Hätze däät et ihm wieh, hä hät d’r Kreesch üvverlääv – vum dämm verzällt hä nit mih. Stroof 2 „Limburg, Jung“, sääte, „dat wor ne schöne Fleck“, un Onkel Werner hätt jelaach, met Jlöck im Jepäck. Vum Schiffs¬kapitän op de Siesch, vum Wind un vum Meer, vum Auto en Sizilie – all att 50 Johr her. Ledderware om Maat, Jeld üvverall, hä lächelt dobei leis, de Welt wor frei, de Himmel wigg, et hätt all singe Preis. He molt sich singe Bilder, met Wööt un met Händ, un hä verzällt imme wigge, fingk eenfach keen End. Refrain Hä verzällt vum Lääve, ävver nit vun d’r Naach, vun allem, wat glänz, un nix, wat kraach. Wat hä säät, es bunt, doch em Hätze däät et ihm wieh, hä hät d’r Kreesch üvverlääv – vum dämm verzällt hä nit mih. Bridge Ke Stalingrad, keene Ostfront, keene Frost en d’r Siehl, keene Noome vun Duude, keen Schreie, alles esu still. Do steeht ne Muur us Schweije, dick wie d’r Dom, mer spürt se, ävver frööch nit – mer weiß att, woröm. Stroof 3 Wenn d’r Ovend kütt un de Leechter aanjonn klingk sing Jelächter wie Blech, un hä määt sich op de Wääsch, Nimmp singe Hoot, jeht zur Düür un bliev e letz Mol stonn, määt sing Oure zo, hürt die Schreie, sitt die Ostfront… Refrain (leise) Hä verzällt vum Lääve, ävver nit vun d’r Naach, vun allem, wat glänz, un nix, wat kraach. Wat hä säät, es bunt, doch em Hätze däät et ihm wieh, hä hät d’r Kreesch üvverlääv – vum dämm verzällt hä nit mih. Outro Beim Zabi bliev de Platz leer, wenn he ens nit mie kütt, un op d’r Thek litt sing Schweije, all wat en ens bedrück. Hä is fott, singe Hoot dobei, Dä aahle Cowboy – endlich isse frei [leises trauriges Gitarrenspiel]