สองฟากแห่งสันติภาพ

(Verse 1) สองแผ่นดินติดกันแต่ใจยังไกล พรมแดนคือเส้นบางๆ ที่กั้นไว้ ต่างเอ่ยคำ “สันติภาพ” ด้วยศรัทธา แต่ความหมายกลับสวนทางในสายตา (Chorus) ไทยยืนยันปกป้องแผ่นดิน กัมพูชาร้องเพื่อสิทธิ์พลเมือง ต่างเชื่อว่าตนคือผู้เที่ยงตรง แต่สันติภาพยังหล่นหายกลางลม (Verse 2) เสียงในยูเอ็นดังก้องโลกา ต่างฝ่ายอ้างความจริงของตนออกมา ไทยว่าถูกโจมตีรุกล้ำไม่หยุด เขมรกลับบอกอดกลั้นสุดใจ (Chorus) ไทยยืนยันปกป้องแผ่นดิน กัมพูชาร้องเพื่อสิทธิ์พลเมือง ต่างเชื่อว่าตนคือผู้เที่ยงตรง แต่สันติภาพยังหล่นหายกลางลม (bridge) สันติภาพคือสะพาน ไม่ใช่กำแพง คือการฟังกัน ไม่ใช่เพียงกล่าวอ้าง หากเรามองตาและจับมือกันบ้าง เส้นแดนแคบๆ จะกว้างเป็นมิตรภาพ (Outro) สองฟากฟ้า ต่างร้องหาสันติ แม้ถ้อยคำยังไม่ตรงสักที แต่หากหัวใจยอมเปิดทาง วันหนึ่งสันติภาพ...คงอยู่กลางเรา