[Intro — kadın, çok yakın ve sakin] Bir soru kaldı önümde… Seni affedebilir miyim değil. Seni unutabilir miyim de değil. Asıl soru şu: Ben seni… hâlâ istiyor muyum? Bütün olanlardan sonra. Bütün bildiklerimle. Bütün yaralarımızla. Seni… yeniden seçiyor muyum? [Verse 1] Bir zamanlar sonumuzun böyle olmasına ağladım. “Keşke” dedim. Keşke o söz söylenmeseydi, keşke o kapı kapanmasaydı, keşke gurur biraz susturulsaydı, keşke ikimiz de birbirimizi kaybetmeden anlayabilseydik. Ama şimdi dönüp bakıyorum… Belki de o eski biz zaten yaşayamazdı. Belki bazı şeyler kırılmadan değişmiyordu. Belki sen gitmeseydin kendini bulamayacaktın. Belki ben seni kaybetmeseydim seni gerçekten isteyip istemediğimi hiç öğrenemeyecektim. [Pre-Chorus] Şimdi önümde iki yol var. Biri: Geçmişi haklı çıkarmak… “Bitti,” deyip yarayı kader sanmak. Diğeri: Geçmişi değiştirmeden geleceği değiştirmek. Ve ben artık kendime soruyorum: [Chorus] İyi ki sonumuz böyle oldu… Eğer yeni başlangıcımız buysa. İyi ki dünya yıkıldı, eğer altında eski biz kaldıysa. İyi ki sonumuz böyle oldu… Eğer seni yeniden bulduysam. Aynı adama dönmem ben, ama değişmiş seni hâlâ seviyorsam… Gel. Gel bir daha deneyelim. Bu defa eski aşkı kurtarmayalım… Yeni bir aşk kuralım. [Post-Chorus] Yeni aşk… yeni ritim… Aynı iki kalp, başka iki insan. Yeni aşk… yeni ritim… No more yesterday. Come as you are. Come as you became. [Verse 2] Ama önce kendime dürüst olmalıyım. Seni gerçekten mi istiyorum? Yoksa… yalnız kalmaktan mı korkuyorum? Hatıraları mı seviyorum, yoksa seni mi? Bir zamanlar olduğun adamı mı, yoksa bugün karşımda duran adamı mı? Seni geri mi istiyorum… Yoksa geçmişi yenmek için seni kazanmak mı istiyorum? Çünkü aşk buysa… Ben seni zincirlemem. Seviyorsam cezalandırmam. Affediyorsam her tartışmada mezarı açıp eski ölüleri masaya oturtmam. Ama unutmuş gibi de yapmam. Çünkü gerçek affediş hafızasızlık değildir. Gerçek affediş: “Biliyorum…” deyip “Yine de bakalım buradan ne kurabiliriz?” diyebilmektir. [Chorus] İyi ki sonumuz böyle oldu… Eğer yeni başlangıcımız buysa. İyi ki dünya yıkıldı, eğer altında eski biz kaldıysa. İyi ki sonumuz böyle oldu… Eğer seni yeniden bulduysam. Aynı adama dönmem ben, ama değişmiş seni hâlâ seviyorsam… Gel. Gel bir daha deneyelim. Bu defa eski aşkı kurtarmayalım… Yeni bir aşk kuralım. [Bridge — ritim düşer] Ama eğer cevabım hayırsa… Eğer kalbimin en sessiz yerinde artık seni istemiyorsam… O zaman da dürüst olacağım. Sana umut satmayacağım. Seni kapıda bekletmeyeceğim. Ne geçmişin borcuyla, ne çocukların hatırıyla, ne yalnızlığın korkusuyla… Seni kendime mahkûm etmeyeceğim. Çünkü bazen sevginin son görevi tutmamak… bırakmaktır. [Female Spoken] Ama… Eğer içimde hâlâ o küçük kıvılcım varsa… Eğer adını duyduğumda kalbim hâlâ aklımdan yarım saniye önce cevap veriyorsa… Eğer seni başka bir hayatta değil, bu hayatta… bu hâlinle… istiyorsam… O zaman korkum kararımı vermeyecek. Geçmiş de vermeyecek. İnsanlar da vermeyecek. Ben vereceğim. [Build] Ve senden de aynı şeyi isterim. Beni eskisi gibi sevme. Beni alışkanlıktan sevme. Beni kaybettiğin için sevme. Beni kazanmak için sevme. Beni tanı. Sonra… hâlâ istiyorsan… seç. [Big Chorus] İYİ Kİ SONUMUZ BÖYLE OLDU! Çünkü son sandığımız yerde belki aşk başladı. İYİ Kİ SONUMUZ BÖYLE OLDU! Çünkü iki yabancı yeniden birbirine baktı. Ne sen eski sensin, ne ben eski benim. O zaman niye eski hikâyenin sonunu yaşayalım? İyi ki sonumuz böyle oldu… Gel sevgilim… Bu kez sonucu değil, ritmi yaşayalım. Biraz sen yaklaş, biraz ben. Biraz sen konuş, biraz ben susayım. Biraz ben düşeyim, biraz sen tut. Ama hiçbirimiz ötekini taşımak zorunda kalmasın. [Hook — repetitive] Do I still want you? Yes or no? No maybe. No someday. No half-love. Do I still want you? Yes or no? If yes— Love. Repair. Forgive. Begin. If no— Release. Bless. And let go. [Verse 3] Ben kusursuz bir adam istemiyorum. Çünkü artık biliyorum: Kusursuz insanlar yalnız hayallerde yaşar. Ben hatasını görebilen, özür dileyebilen, değişebilen, yeniden sevebilen bir adam isterim. Ama senden de şunu isterim: Beni aşk adına susturma. Affediş adına küçültme. “Geçmiş geçti” deyip yaralarımı yok sayma. Ben senin sevgilin olayım… hâkimin değil. Sen de benim sevgilim ol… sanığım değil. [Final Chorus] İyi ki sonumuz böyle oldu… Belki başka türlü birbirimizi hiç göremeyecektik. İyi ki sonumuz böyle oldu… Belki yan yana kalıp çoktan kaybolacaktık. Şimdi önümde duruyorsun. Ne kahraman, ne suçlu. Sadece… sevdiğim adam olma ihtimaliyle. Ben de karşındayım. Ne mağdur, ne hâkim. Sadece… seni yeniden sevme ihtimaliyle. [Final Lift] Ve kararım buysa— Gel.Ama geri dönmeyelim. İleri gidelim. Eski eve değil… yeni bir hayata. Eski sözlere değil… yeni bir dile. Eski evliliğe değil… yeni bir aşka. [Outro — female whisper / male distant response] Kadın: İyi ki sonumuz böyle oldu…
