ภาษาบาลีคือทางชีวิต

[Verse 1] ในบรรดาวิชาที่ผ่านเข้ามา มีวิชาหนึ่งค่ากว่าสิ่งใด ภาษาบาลี ตัวอักษรเก่าแก่ แต่ส่องแสงในใจ ไม่เคยเลือนหาย เรียนไปล้มไป เหนื่อยจนท้อ ประโยคยากเหมือนภูเขาสูงใหญ่ สอบไม่ผ่านก็เรียนซ้ำไป อดทนไว้…เพราะใจยังศรัทธา [Pre-Chorus] ทุกคำบาลี สอนใจให้มั่น ทุกบทเรียน สอนฉันให้ทน ไม่ใช่แค่สอบให้ผ่านพ้น แต่ฝึกคน…ให้รู้จักยืน [Chorus] บาลี…คือทางชีวิต หล่อหลอมจิตใจให้แกร่งและจริง สอบผ่านประโยคสาม มีคำว่า “มหา” ติดตัวมาเป็นชื่อเรียกจนวันนี้ ไม่ใช่ทางลัด ไม่ใช่ความฝันหวือหวา แต่เป็นทางช้า ๆ ที่พาไปไกล ไม่รวยล้นฟ้า ไม่ตกต่ำจนร้องไห้ แค่พออยู่ได้…อย่างมีศักดิ์ศรี [Verse 2] จากห้องเรียนเล็ก ๆ วันนั้น เดินต่อจนถึงปริญญา จากตรี สู่โท จนฝันไกลกว่า วันที่เรียกตัวเองว่า ดอกเตอร์ ทุกก้าวเดิน มีบาลีเป็นฐาน เป็นความเพียร เป็นลมหายใจ สอนให้รู้จักคำว่า “สัมมาอาชีพ” ทำมาหากินด้วยใจที่ซื่อตรง [Pre-Chorus] โลกหมุนเร็ว ใจคนผันแปร แต่บทบาลีไม่เคยหลอกใคร สอนให้พอ สอนให้พอดี พอมี…พอกิน…พอใจ [Chorus] บาลี…คือทางชีวิต ไม่หวือหวาแต่มั่นคงจริง ไม่ต้องรวยล้น ไม่ต้องเด่นดัง แค่ไม่จน ไม่ลำบากจนเกินไป ความอดทนที่เคยฝึกฝน กลายเป็นทุนชีวิตที่ยิ่งใหญ่ ขอบคุณวันคืนที่ยากเย็น ที่ทำให้เป็นเรา…ในวันนี้ [Bridge] ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ก็ยังเลือกทางเดิมไม่เปลี่ยนผัน เพราะทุกหยดเหงื่อ ทุกคืนที่ทน หล่อหลอมคนธรรมดา…ให้มีค่า [Chorus – Outro] บาลี…ไม่ใช่แค่วิชา แต่คือศรัทธาที่พาชีวิตไป อยู่ได้ด้วยความเพียรและพอเพียง บนทางแห่งธรรม…ที่เรียกว่า “ชีวิต”