Taş gibi yandık, kum gibi savrulduk Sazları bıraktık, rüzgâra sorduk Gökyüzü suskun, göl artık yok Sahra’ya veda ettik, ağladık çok Ey Nil, ses ver bize Toprağında gölgemizi bulalım Ey Nil, ses ver bize Kök salalım, su olalım Ayak izlerimiz silinir kumda Geceler buz, gündüzler kor da Bir hayal gibi göçtü köyümüz Korkuyu yendik, yürüyoruz düz Bir avuç su, bir damla yankı Söyleriz içimizde bu eski şarkı Ko’ra’lar uzakta belki de yakın Taşırsın anıyı varsa saygın Çocuklar büyür, sazlıkta güler Sahra bir rüyaydı, uyandık yeter Kuru eller çamura değsin yine Umut taşıyoruz o eski efsane Ey Nil, ses ver bize Toprağında gölgemizi bulalım Ey Nil, ses ver bize Kök salalım, su olalım
