[Verse 1] Σας μιλώ με ψυχή που ακόμη τρέμει στη γη, και ορκίζομαι στους θεούς πως είναι αλήθεια αυτή. Δεν είναι ψέμα, δεν είναι όνειρο κενό, μα βήμα στη σιωπή, βαθύ, σκοτεινό. Εκεί όπου τα δέντρα κρύβουν μυστικά παλιά, κι ένα βάρος πέφτει πάνω στη γη βαριά. [Verse 2] Ξάφνου ο αέρας γέμισε μουσική, παράξενη, γλυκιά, ούτε ανθρώπινη ούτε ήσυχη, μα άγρια δυνατά. Σαν να μιλούσε η φύση βαθιά στη νύχτα αυτή, σαν φωνή αρχαία που ακόμη ζει. Και τότε τον είδα, μισό άνθρωπο, μισό θηρίο ζεστό, και μέσα μου άναψε λαχτάρα που δεν μπορώ να πω. [Verse 3] Δεν είπε πολλά· το σώμα του μιλούσε σιγανά, κι η γη κυλούσε κάτω μου, ξένη και γλυκιά. Το βλέμμα του άναβε φωτιά βαθιά στο κορμί, κι ένιωσα πρώτη φορά ζωή να κυλά μέσα μου θερμή. Ήταν αμαρτία ή ευλογία; ποιος μπορεί να το πει; μα η νύχτα τον πήρε και μαζί της κι εμένα για λίγο στιγμή. [Verse 4] Και όπως φάνηκε, χάθηκε πάλι σιωπηλά, σαν άνεμος που φεύγει και αφήνει μόνο μυρωδιά. Γύρισα στο χωριό γυναίκα άλλη στη γη, με μνήμη από φως και σκιά μαζί. Ξέρω δεν θα με πιστέψετε — το ξέρω καλά, μα ορκίζομαι: ο Παν ζει… και ακόμη τη γη περπατά. Translation: [Verse 1] I speak to you with a soul that is still upset, and I swear to the gods that this is the truth. It is not a lie, not an empty dream, but a step deep into silence, heavy and dark. There where the trees hide ancient secrets, and a weight falls heavily upon the earth. [Verse 2] Suddenly the air filled with music, strange and sweet, not human, not calm, but wild and strong. As if nature itself spoke in the deep of the night, like an ancient voice that still lives. And then I saw him, half man, half beast, and inside me a longing flared that I cannot describe. [Verse 3] He did not say much; his body spoke softly, and the earth flowed beneath me, foreign and sweet. His gaze lit a fire deep within my flesh, and for the first time I felt life flow strongly through me. Was it sin or blessing? Who can say? But the night took him — and for a brief moment, it took me with it. [Verse 4] And as he appeared, he vanished again in silence, like a wind that leaves behind only its scent. I returned to the village a different woman, with a memory of both light and shadow. I know you will not believe me — I know it well, but I swear: Pan lives… and still walks the earth.
