Konkani Gazhal - Sagle Jug

[Verse 1] भिंतीं नाका; आभाळाचो तो विस्तार मागूं आमी; ही भीक नाका, हें दान नाका; स्वैर संचार मागूं आमी। [Verse 2] दीनांक एक बाग, शेटांक हें जग—कित्याक हें आमी मानूं? सोळा सालीं देशान सांगलें: उक्तें दार मागूं आमी। [Verse 3] दोनशें ते आठ—डेटा सस्तो; चावी कोणाच्या हातांत? शेटाचो मेळो नाका; उक्तो बाजार मागूं आमी। [Verse 4] आभाळाचो तो वेपारी शेटाक एक चिठ्ठी धाडटा; “शेटा, ह्या सत्तेचो तूं देव; आज आधार मागूं आमी।” [Verse 5] गांवां जाळें, हातांत हें जग; “त्राता” हांगा कोणाक जाय? ताका देव मानूंक कित्याक काळो अंधार मागूं आमी? [Verse 6] येयात हांगा, सर्तींत येयात; हो बाजार न्हय शेटाचो; जे नेम शेटाक, तेच तुमकां; सारको वेव्हार मागूं आमी। [Outro] “मिसरा”, जाळें हें उक्तें; सरकारी मान नाका म्हाका; पंखांक हें आभाळ मेळ्ळें; कित्याक आभार मागूं आमी?