
Samanyolu / Milchstraße
[1. Kıta] Gözlerimi kapattım, karanlık açıldı içimde Süt gibi akan bir nehir, yıldızlarla örülü Her damlası bir gezegen, her kıvrımı bir rüya Samanyolu beni çağırıyor, sessizce, derinden Bedenim eriyor, kemikler ışığa dönüşüyor Parmaklarımdan samanyoluna ipler uzanıyor Zaman yavaşlıyor, bal gibi akıyor Ben artık bir nokta değilim, ben bir sarmalım [Nakarat] Samanyolu… Samanyolu… İçimde dönüyorum, dışımda dönüyorum Samanyolu… Samanyolu… Her yıldız bir hatıra, her boşluk bir öpücük Kayboluyorum sende, buluyorum kendimi [2. Kıta] Mor bulutlar yutuyor beni, toz ve ışık dans ediyor Kara delikler göz kırpıyor, sırlarını fısıldıyor Kulaklarımda gök gürültüsü, dilimde vanilya tadı Senfoni çalıyor galaksiler, ben de bir notayım Kalbim atıyor, ama artık bir yıldızın ritmiyle Derinlerde bir yerde, eski bir ‘ben’ eriyor Sınırlar siliniyor, ‘ben’ ve ‘sen’ aynı nehirde Samanyolu’nun kucağında, sonsuza karışıyorum [Nakarat] Samanyolu… Samanyolu… İçimde dönüyorum, dışımda dönüyorum Samanyolu… Samanyolu… Her yıldız bir hatıra, her boşluk bir öpücük Kayboluyorum sende, buluyorum kendimi [Köprü (yavaş, neredeyse fısıltı)] Bırak… Bırak kendini Bu sarmalın içinde Başlangıç yok, son yok Sadece dönüş… Sadece ışık… Sadece biz… [Final] Samanyolu… Samanyolu… Artık ismim yok Sadece bir ışık izi Bir toz tanesi Bir sonsuz dansSamanyolu’nda Kayboldum Ve nihayet Evdeyim… [1. Strophe] Ich schloss die Augen – Dunkelheit öffnet sich in mir, Ein milchweißer Fluss, mit Sternen verwoben hier. Jeder Tropfen ein Planet, jede Windung ein Traum so rein, Die Milchstraße ruft mich leise aus den Tiefen hinein. Mein Körper schmilzt, die Knochen werden zu Licht, Von den Fingern spannen sich Fäden – ein silbernes Geflecht. Die Zeit fließt langsam, warm wie Honig im Wind, Ich bin kein Punkt mehr – eine Spirale, die ewig beginnt. [Refrain] Milchstraße… Milchstraße… In mir drehe ich mich, außer mir drehe ich mich frei, Milchstraße… Milchstraße… Jeder Stern eine Erinnerung, jede Leere ein Kuss dabei. Ich verliere mich in dir und finde mich neu. [2. Strophe] Violette Wolken verschlingen mich, Staub und Licht tanzen wild, Schwarze Löcher zwinkern und flüstern Geheimnisse mild. In den Ohren der Donner, auf der Zunge Vanille so süß, Die Galaxien spielen Symphonie – ich bin die Note, die fließt. Mein Herz schlägt jetzt im Rhythmus eines fernen Sterns, Tief drinnen schmilzt das alte Ich und wird ganz fern. Grenzen lösen sich auf, Ich und Du im selben Fluss, Im Schoß der Milchstraße vermische ich mich endlos und grenzenlos. [Refrain] Milchstraße… Milchstraße… In mir drehe ich mich, außer mir drehe ich mich frei, Milchstraße… Milchstraße… Jeder Stern eine Erinnerung, jede Leere ein Kuss dabei. Ich verliere mich in dir und finde mich neu. [Bridge (leise)] Lass los… Lass dich fallen ganz, In diese Spirale, den endlosen Tanz. Kein Anfang, kein Ende mehr, Nur Drehung… nur Licht… nur wir hier. [Finale] Milchstraße… Milchstraße… Keinen Namen mehr trage ich, Nur eine Spur aus Licht, Ein Staubkorn im All, Ein unendlicher Tanz, der bleibt. In der Milchstraße Habe ich mich verloren, Und endlich Bin ich zu Hause – geboren.


