Sub lacu gelido, ubi umbrae latent, Anima requiescit, vox non clamat. Gelidae aquae me dulciter amplectuntur, Silentium tenebris dulcius praestatur. In tenebris frigidis, ubi pax manet, Voces omnes tacitae, me cor non iacet. Leniter descendo, aquae me tenent, Lacum amplexa, oblivionem sentient. Nix et nebulae supra speculum sparsa, Cor sine metu in aquis immersa. Gelidum murmur in corde resonat, Torpor dulcis omnem dolorem secat. In tenebris frigidis, ubi pax manet, Voces omnes tacitae, me cor non iacet. Leniter descendo, aquae me tenent, Lacum amplexa, oblivionem sentient. Caligo me cingit, sine cura, sine pondere, Cordis tumultus lacum nunc absconde. Nulla iam vox, nullus clamor horridus, In tenebris frigidis, finis mitissimus. In tenebris frigidis, ubi pax manet, Voces omnes tacitae, me cor non iacet. Leniter descendo, aquae me tenent, Lacum amplexa, oblivionem sentient. Nunc sub lacu, ubi somnus perpetuus, Frigus dulcissimum, animum pervasit usus. Silentium aeternum in aqua mortua, Nulla vox amplius, anima liberata. In tenebris frigidis, ubi paaaax manet, Voces omnes tacitae, meee cor non jacet. Leniter descendo, aquae meee tenent, Lacum amplexa, oblivioooonem sentient. Caligo me cingit, sine cura, sine pondere, Cordis tumultus lacum nunc absconde. Nulla iam vox, nullus clamor horridus, In tenebris frigidis, finis mitissimus. In tenebris frigidis, ubi paaaax manet, Voces omnes tacitae, meee cor non jacet. Leniter descendo, aquae meee tenent, Lacum amplexa, oblivioooonem sentient. Nunc sub lacu, ubi somnus perpetuus, Frigus dulcissimum, animum pervasit usus. Silentium aeternum in aqua mortua, Nulla vox amplius, anima liberata.
