Gdy plan rozsypie się jak stary mur, gdy każdy krok prowadzi nie tam, gdy miłość milczy, a w kieszeni chłód, nie musisz dźwigać tego sam. Jest ktoś, kto zna twój głos i śmiech, wybierz numer, powiedz: „Przyjdź”. Nie trzeba znaleźć wielkich słów, wystarczy usiąść, obok być. Nie zamykaj drzwi, zadzwoń, proszę, niech ktoś dziś usiądzie blisko ciebie. Jedna rozmowa, twarz naprzeciw, dłoń, co mówi: „Jestem, słyszę”. Nie jesteś sam, choć tak się zdaje, ten ciężar kiedyś będzie lżejszy. Krok po kroku, dzień po dniu, pozwól komuś przejść przez to z tobą. Nie wstydź się łez ani pustych dni, nie musisz wiedzieć, jak się pozbierać. Czasem wystarczy powiedzieć: „Źle mi”, i dać drugiemu chwilę zostać. A jeśli noc za długa jest, sięgnij po pomoc, nie czekaj już. Są ludzie, którzy umieją być przy tobie, gdy zabraknie sił. Nie zamykaj drzwi, zadzwoń, proszę, niech ktoś dziś usiądzie blisko ciebie. Jedna rozmowa, twarz naprzeciw, dłoń, co mówi: „Jestem, słyszę”. Nie jesteś sam, choć tak się zdaje, ten ciężar kiedyś będzie lżejszy. Krok po kroku, dzień po dniu, pozwól komuś przejść przez to z tobą. To żaden wstyd poprosić o pomoc, nie trzeba czekać, aż minie mrok. Dziś zrób ten jeden, mały krok: „Czy możesz przyjść? Potrzebuję cię”. Nie zamykaj drzwi, zadzwoń, proszę, niech ktoś dziś usiądzie blisko ciebie. Jedna rozmowa, twarz naprzeciw, dłoń, co mówi: „Jestem, słyszę”. [Choir] Nie jesteś sam, nie jesteś sam, ten ciężar kiedyś będzie lżejszy. Krok po kroku, dzień po dniu, pozwól komuś przejść przez to z tobą. Zadzwoń dziś. Nie musisz być sam.
0/500