
🐻 ᛒᛁᛅᚾᛅᚱᚼᛁᛅᚱᛏᛅ (Bjarnarhjarta)🐻
2025, DistroKid. All rights reserved Ásatrú Records. ~~~~~~~~~~~~~↓ Youtube ↓~~~~~~~~~~~~~~~~~ https://www.youtube.com/@Alextheviking ~~~~~~~~~~~~~↓ Explanation ↓~~~~~~~~~~~~~~~~~ This piece is, for me, a visceral invocation of the berserker’s awakening, a journey into the moment when a man calls upon the ancient spirit of the bear to devour his weakness and forge him into a creature of war. I wanted it to begin in the shadow of the ancient forest, where the ritual takes place, where the berserk summon the bear’s soul into his chest. Once frail and human, he feels strength rise from the darkness, the beast’s breath igniting his blood. As the song unfolds, He lets his body and mind be overtaken, the heartbeat turns to thunder, fear becomes fury. Each chorus is a desperate cry to the bear: “Bjǫrn! Bjǫrn!” both a plea and a surrender. He no longer seek strength; He becomes it. By the second verse, the transformation is complete. His flesh burns, his eyes blaze like embers, and pain dissolves into divine rage. The human voice fades, replaced by the roar of something primal, ancient, unstoppable. The final words, “Ek em þú, þú ert ek” (“I am you, you are me”), seal the metamorphosis. With this piece, I wanted to capture not just possession, but union, between man and beast, fury and purpose, mortality and godhood. ~~~~~~~~~~~~~↓ Lyrics (Old Norse) ↓~~~~~~~~~~~~~~~~~ Í skugga elds ok járns, kalla ek anda bjarnarins. Lát hann vakna í brjósti mínu, sem villidýr bundit við örlǫg. Ungligr var ek, sem mjúkr maðr, veikr í holdi, rekr af stormi. En í myrkri fann ek kraft, bjǫrninn blés lífi í mér. Þeyr hjarta mitt sem þrumr, gǫlt ek eigi einn í nótt. Andi bjarnar, tak þenna líkama, leið mik til ófriðar. Bjǫrn! Bjǫrn! Rjúf brjóst mitt með þinni reiði! Bjǫrn! Bjǫrn! Brendr beinin mín með þinni megin! Bjǫrn! Bjǫrn! Slít fjǫtra mína í sundr! Bjǫrn! Bjǫrn! Tak blóð mitt! Tak hold mitt! Nú brennr hold mitt sem eldr, augun mín glóa sem glóð. Ek finn eigi sársauka né ótta, einungis rǫdd bjarnarins í brjósti mínu. Hann talar í gegnum mig, rödd hans ryðr út mína eigin. Ek em eigi maðr lengr, heldr skepna úr goðablóði. Bjǫrn! Bjǫrn! Gleyptu vit mitt með þinni rǫskv! Bjǫrn! Bjǫrn! Lát óvin mina falla fyrir þér! Bjǫrn! Bjǫrn! Ek drýp í blóði ok friðr deyr! Bjǫrn! Bjǫrn! Ek em þú, þú ert ek!

