
[Verse 1] Wpadam w blok jak blokada, brokat w brodzie, broń boże Wąż w warsztacie, wrzeszczę: „ważne”, więc ważę wały w porze Babcia pyta: „po co pędzisz?” — bo po benzynie jest bonus Mam język jak sprężyna, syknie sygnał, sycę znów i koniec Kiedy plączę te pląsy, plakat pęka od śmiechu Pan od polaka by zbladł, bo ja pluję bez pośpiechu W kieszeni mam drobne drobiazgi, w głowie drobny zamęt A każdy mój dowcip jest tak suchy, że suszy nawet kamień [Pre-Chorus] Patrz, jak mi się kręci ten wiatr w gębie Jedno zdanie, drugie zdanie, trzecie — i już jestem wszędzie Ty licz mi potknięcia, ja liczę brawa Bo im bardziej się plączę, tym bardziej jest zabawa [Chorus] Gadam gładko, gubię gęsto Śmiej się głośno, będzie często Gadam gładko, gubię gęsto Mój język robi cyrk na mieście (ha!) [Verse 2] Zjadłem zupę z zegarkiem, czas zaczął mi klaskać w talerz Mam humor jak śrubokręt: niby prosty, a wszystko umie naraz Szuram butem po sali, jakbym szukał słów w szufladzie A tu psikus, psikuta, psia kość — i już mam to na starej Kumple krzyczą: „daj refren!” — daję refren, lecz z frytką Bo mam rymy tak kruche, że chrupią, gdy robię je szybciej Kiedy mówię „przepraszam”, to prze- i przera- i przymykam I nagle wszyscy się śmieją, bo z moich wąsów jest scena [Bridge] Ej, nie patrz na mnie tak surowo Ja tylko mieszam litery, żeby wyszło kolorowo Jeszcze raz, jeszcze raz, jeszcze raz I już masz w głowie ten hałas [Chorus] Gadam gładko, gubię gęsto Śmiej się głośno, będzie często Gadam gładko, gubię gęsto Mój język robi cyrk na mieście (ha!)

