[Intro] [Verse] Άκου μια παλιά ιστορία, για τη γη και τα νερά, πώς η πλάκα η Αφρική πολεμά την Ευρασία. [Verse] Κι απ' τον μέγα τον καβγά σπάνε γύρω τα πλαϊνά, του Αιγαίου, της Απουλίας, κι άλλη μια συμμαχία. [Chorus] Μια θάλασσα ήμουν πρώτα, η Τηθύς με τα βαθιά, μα η γη με την ορμή της μ' έκανε βουνά, στεριά. [Verse] Στον βυθό μου τα ιζήματα γίναν της στεριάς τα κύματα, με την Άλπεων τη γένεση βγήκε η Πίνδος, τι έκπληξη! [Verse] Μια στεριά μεγάλη τότε, η Αιγηίδα ήταν πρώτα, μα η γη από κάτω τρίζει και αρχίζει να βυθίζει. [Verse] Οι κορφές που απομείναν τα νησιά μας έχουν γίνει, γι’ αυτό έχει το Αιγαίο έναν πάτο πιο ρηχό. [Chorus] Μια θάλασσα ήμουν πρώτα, η Τηθύς με τα βαθιά, μα η γη με την ορμή της μ' έκανε βουνά, στεριά. [Verse] Στο Ιόνιο αν θα πας είναι ο βυθός βαθύς, της Αιγηίδας θυμήσου τον παλιό τον βυθισμό. [Verse] Και στο νότο ένα τόξο βγάζει στάχτη και καπνό, Θήρα, Νίσυρος και Μήλος με τον πύρινο χορό. [Verse] Μα η φωτιά γεννάει και πλούτη, τον ορυκτό τον θησαυρό, βωξίτη στον Παρνασσό μας και μετάλλευμα ακριβό. [Verse] Τα βουνά μας είναι νέα γι' αυτό στέκουν απότομα, και ο φλύσχης όταν βρέχει πέφτει και γλιστρά στο χώμα. [Outro] Κι ο χορός αυτός κρατάει, η στεριά μετακινείται, κι ο σεισμός που νιώθεις τώρα είναι η γη που σε κουνάει.
